reyhan ph
1398/7/17
روش های درمان خانگی بواسیر یا هموروئید مفید برای کاهش علائم این بیماری با چند راه‌کار ساده‌ی خانگی و تغییر در تغذیه و سبک زندگی خود می‌توان از ابتلا به بیماری  هموروئید  پیشگیری یا در صورت ابتلا از پیشرفت آن جلوگیری کرد. بنابراین الگوهای رفتاری مناسب کنترل و  درمان بواسیر  یا هموروئید شامل: پرهیز از مصرف سیگار و الکل؛ پرهیز از به تأخیر انداختن اجابت مزاج و پاسخ‌گویی سریع به حس دفع مدفوع به منظور جلوگیری از خشک و فشرده شدن مدفوع؛ پیاده‌روی و ورزش‌های سبک هوازی حداقل ۲۰ دقیقه روزانه با کاهش وزن اضافی و پیشگیری از تنبلی اندام‌های داخلی بدن و حرکت سریع‌تر دستگاه گوارش و جلوگیری از یبوست؛ پرهیز از چمباتمه نشستن به خصوص در هنگام استفاده از توالت ایرانی به دلیل فشار زیاد وارد بر راست روده و عضلات اطراف آن؛ کنترل استرس و فشار روانی با ورزش‌های یوگا و مدیتیشن برای جلوگیری از یبوست؛ تغییر وضعیت دادن از حالت نشسته به ایستاده و ایستاده به راه رفتن در فواصل معین در جهت کاهش فشار بر عروق ناحیه‌ی کف لگن؛ رسیدن به وزن ایده‌آل؛ پوشیدن لباس‌های راحت و آزاد؛ پرهیز از زور زدن هنگام دفع مدفوع (اگر نیاز به زور برای دفع مدفوع خود دارید بدن شک از یبوست رنج می‌برید و بهتر است به جای اعمال زور و آسیب به عضلات کف لگن،  یبوست  خود را درمان کنید.). از طرفی درمان‌های خانگی می‌توانند در درجه‌ی اول و در مراحل ابتدایی بیماری بسیار مفید و کارساز باشند که عبارت اند از: مصرف مواد غذایی حاوی فیبر: مواد غذایی پرفیبر علاوه بر تضمین سلامت دستگاه گوارش و روده‌ها، می‌تواند با نرم و حجیم کردن مدفوع به هضم آسان آن و حرکات روده‌ای سریع‌تر کمک کند مانند: غلات: برنج، ذرت، گندم و به خصوص جو (به جای غلات تصفیه شده مانند برنج و آرد سفید) حبوبات: عدس، لوبیا، نخود، سویا و باقلا میوه‌ها: توت فرنگی، کیوی، موز، پرتقال، گلابی، انگور، آلبالو، آلو، سیب و انجیر سبزیجات: اسفناج، هویج، سیب زمینی گل کلم و کنگر خشکبار و مغزها: گردو، بادام، پسته و فندق مصرف مایعات کافی روزانه حداقل ۸ لیوان برای مرطوب نگه داشتن مدفوع آماده‌ی دفع مصرف شل‌کننده‌های گیاهی مانند برگه‌ آلو و زردآلو، لواشک، روغن زیتون و خاکشیر مصرف غذاهای غنی از پروبیوتیک مانند ماست، پنیر تخمیری، کلم ترش یا مکمل پروبیوتیک برای ایجاد تعادل باکتری‌های روده و جلوگیری از یبوست پرهیز از مصرف مواد غذایی حاوی کافئین مانند چای پرهیز از مصرف غذاهای آماده و شور مانند خیارشور؛ پرهیز از مواد غذایی پر ادویه و تند مانند انواع سس‌ها به ویژه خردل پرهیز از مصرف بی‌رویه شکر و انواع کیک‌ها و شیرینی‌ها نشستن در وان حاوی آب گرم به مدت ده دقیقه دو الی سه بار در روز برای تسکین درد، خارش و التهاب مقعد؛ استفاده از پنبه یا دستمال آغشته به سرکه‌ی سیب بر روی مقعد و تکرار چند بار در روز آن به سبب کاهش خارش و درد بواسیر یا هموروئید استفاده از خاصیت شفابخشی و التیامی آلوئه ورا بر روی مقعد برای کاهش درد و التهاب ناشی از بواسیر یا  هموروئید استفاده از پنبه آغشته به ترکیب روغن درخت چای، روغن کرچک یا روغن بادام شیرین بر روی موضع آسیب‌دیده استفاده مستقیم روغن نارگیل بر روی بواسیر یا هموروئید و سپس تکرار آن بعد از هر بار شست‌وشو مؤثر در فروکش علایم آزاردهنده و بهبود سریع‌تر آن استفاده از یخ برای التیام درد و خارش ناحیه‌ی ملتهب مقعد همراه با انقباض عروق خونی و کوچک کردن تورم توده اگر شما با رعایت نکات و اصول گفته شده تغییری در  بواسیر  یا هموروئید خود احساس نکردید و علایم بهبود نیافت، باید  روش‌های درمانی  را نیز در کنار این موارد با نظر پزشک معالج خود به کار گیرید.
reyhan ph
1398/7/11
بیماری  فیستول  مقعدی یکی از بیماری های شایع و عفونی مقعدی است. این بیماری در اثر اتصال غیرطبیعی دو ارگان بدن به یکدیگر توسط مجرای ایجاد می شود.  علت ایجاد  فیستول  یا همان مجرای، اغلب عفونتی درمان نشده و طولانی مدت است که پیش تر به شکل آبسه نمایان شده ولی بیمار نسبت به درمان آن بی توجه بوده، در نتیجه با گذشت زمان این عفونت پیشروی نموده و تا سطح پوست امتداد می یابد.  فیستول  مقعدی  با علائمی مانند  درد، عفونت، خارش، سوزش  و گاه  ترشحات بد بو  ظاهر می شود، البته یکی از مهمترین علائم همان تکرار مداوم  آبسه های مقعدی  است. یعنی آبسه نه تنها علت بیماری است بلکه می تواند یکی از مهمترین علائم آن نیز باشد. بیماری  فیستول مقعدی  بسته به موضع درگیر با بیماری می تواند به عنوان مختلفی تقسیم شود. مهمترین انواع این بیماری عبارتند از : فیستول زیر مخاطی ساده ترین نوع این بیماری،  فیستول زیر مخاطی  است. مجرای این نوع  فیستول  به صورت یک کانال سطحی از زیر مخاط عبور می کند. فیستول اکسترا اسفنکتریک این نوع فیستول معمولاً بر اثر ابتلا به بیماری های روده مانند  کرون  و  کولیت، آپاندیس  و  آبسه  ایجاد می شود. موضع ایجاد آن از عضله لواتور آنی کف لگن تا پوست اطراف مقعد است. در واقع می توان گفت منشاء این  فیستول  از راست بوده و یا به سمت پایین امتداد می یابد. این بیماری از  خطوط دندانه داری  تشکیل شده است که غدد مقعدی در آن قرار دارند. فیستول سوپر اسفنکتریک منشاء این نوع فیستول  عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی  است. در ادامه مجرای به سمت بالا گسترش می یابد و با عبور از میان عضلات پوبورکتالیس با فاصله ای در حدود ۱ اینچ به سطح پوست راه می یابد. فیستول ترانس اسفنکتریک این  فیستول  از پشت مقعد و یا بین  عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی  شروع می شود و با عبور از عضله اسفنکتر خارجی ، در حدود ۱ اینچی مقعد و یا در فاصله ای کمی بیشتر از آن، به سطح پوست راه پیدا می کند. در نهایت مجرای فیستول ظاهری U شکل خواهد داشت. به همین جهت به  فیستول ترانس اسفنکتریک ،  فیستول نعلی  شکل نیز گفته می شود. فیستول اینتر اسفنکتریک فیستول اینتر اسفنکتریک شایع ترین نوع  فیستول های مقعدی  است. منشا این فیستول نیز مابین عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی است، با این تفاوت که این بار مجرای فیستول از اسفنکتر داخلی عبور می کند و در نواحی در نزدیک مقعد به سطح پوست راه پیدا می کند. در حدود ۷۰% از فیستول های مقعدی از نوع فیستول اینتر اسفنکتریک است. تمامی  انواع فیستول ها  ممکن است، علائمی مشابه داشته باشند. علت دقیق هریک از این انواع فیستول قابل تشخیص نیست، زیرا در برخی موارد منشا این فیستول ها سایر بیماری هایی است که نیاز به بررسی های بیشتری دارد. به طور مثال ممکن است، عامل فیستول ها بیماری های مانند  سل، ایدز، سرطان،   بیماری های آمیزشی ،  کرون،  دیورتیکولیت  و …. باشد. تشخیص انواع فیستول مقعدی معمولاً تعیین محل دقیق دهانه خارجی یک  فیستول مقعد  ساده است، در صورتی که پیدا کردن محل دقیق دهانه داخلی می تواند چالش برانگیز باشد. تشخیص نوع فیستول و پیدا کردن دقیق مجرای بسیار مهم است، زیرا پیدا کردن دهانه داخلی می تواند تاثیر زیادی در درمان داشته باشد. موضع دقیق دهانه خارجی  فیستول  می تواند به تشخیص نوع فیستول کمک ویژه ای نماید.  بعضی اوقات فیستول ها را می توان از روی پوست احساس کرد. یعنی پزشک تنها با معاینه بیمار می تواند نوع فیستول را تشخیص دهد.  با این وجود، پیدا کردن مسیر فیستول اغلب به ابزارهای مختلفی احتیاج دارد و ممکن است تا زمان جراحی دیده نشود. ابزارهایی که اغلب در تشخیص استفاده می شوند،عبارتند از: پروب فیستول  : ابزاری که به طور ویژه جهت تشخیص نوع فیستول طراحی شده است. آنوسکوپ  : ابزار کوچک برای مشاهده کانال مقعد اگر فیستول به طور بالقوه پیچیده یا در مکانی غیرمعمول باشد، از این ابزارها و روش نیز می توان  برای تشخیص  نوع فیستول  استفاده کرد: تزریق  رنگ آبی رقیق شده متیلن داخل فیستول فیستولوگرافی  یا تزریق یک محلول کنتراست به داخل فیستول و سپس عکس برداری با اشعه X تصویربرداری رزونانس  مغناطیسی
reyhan ph
1398/7/11
بیماری  فیستول  مقعدی یکی از بیماری های شایع و عفونی مقعدی است. این بیماری در اثر اتصال غیرطبیعی دو ارگان بدن به یکدیگر توسط مجرای ایجاد می شود.  علت ایجاد  فیستول  یا همان مجرای، اغلب عفونتی درمان نشده و طولانی مدت است که پیش تر به شکل آبسه نمایان شده ولی بیمار نسبت به درمان آن بی توجه بوده، در نتیجه با گذشت زمان این عفونت پیشروی نموده و تا سطح پوست امتداد می یابد.  فیستول  مقعدی  با علائمی مانند  درد، عفونت، خارش، سوزش  و گاه  ترشحات بد بو  ظاهر می شود، البته یکی از مهمترین علائم همان تکرار مداوم  آبسه های مقعدی  است. یعنی آبسه نه تنها علت بیماری است بلکه می تواند یکی از مهمترین علائم آن نیز باشد. بیماری  فیستول مقعدی  بسته به موضع درگیر با بیماری می تواند به عنوان مختلفی تقسیم شود. مهمترین انواع این بیماری عبارتند از : فیستول زیر مخاطی ساده ترین نوع این بیماری،  فیستول زیر مخاطی  است. مجرای این نوع  فیستول  به صورت یک کانال سطحی از زیر مخاط عبور می کند. فیستول اکسترا اسفنکتریک این نوع فیستول معمولاً بر اثر ابتلا به بیماری های روده مانند  کرون  و  کولیت، آپاندیس  و  آبسه  ایجاد می شود. موضع ایجاد آن از عضله لواتور آنی کف لگن تا پوست اطراف مقعد است. در واقع می توان گفت منشاء این  فیستول  از راست بوده و یا به سمت پایین امتداد می یابد. این بیماری از  خطوط دندانه داری  تشکیل شده است که غدد مقعدی در آن قرار دارند. فیستول سوپر اسفنکتریک منشاء این نوع فیستول  عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی  است. در ادامه مجرای به سمت بالا گسترش می یابد و با عبور از میان عضلات پوبورکتالیس با فاصله ای در حدود ۱ اینچ به سطح پوست راه می یابد. فیستول ترانس اسفنکتریک این  فیستول  از پشت مقعد و یا بین  عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی  شروع می شود و با عبور از عضله اسفنکتر خارجی ، در حدود ۱ اینچی مقعد و یا در فاصله ای کمی بیشتر از آن، به سطح پوست راه پیدا می کند. در نهایت مجرای فیستول ظاهری U شکل خواهد داشت. به همین جهت به  فیستول ترانس اسفنکتریک ،  فیستول نعلی  شکل نیز گفته می شود. فیستول اینتر اسفنکتریک فیستول اینتر اسفنکتریک شایع ترین نوع  فیستول های مقعدی  است. منشا این فیستول نیز مابین عضلات اسفنکتر داخلی و خارجی است، با این تفاوت که این بار مجرای فیستول از اسفنکتر داخلی عبور می کند و در نواحی در نزدیک مقعد به سطح پوست راه پیدا می کند. در حدود ۷۰% از فیستول های مقعدی از نوع فیستول اینتر اسفنکتریک است. تمامی  انواع فیستول ها  ممکن است، علائمی مشابه داشته باشند. علت دقیق هریک از این انواع فیستول قابل تشخیص نیست، زیرا در برخی موارد منشا این فیستول ها سایر بیماری هایی است که نیاز به بررسی های بیشتری دارد. به طور مثال ممکن است، عامل فیستول ها بیماری های مانند  سل، ایدز، سرطان،   بیماری های آمیزشی ،  کرون،  دیورتیکولیت  و …. باشد. تشخیص انواع فیستول مقعدی معمولاً تعیین محل دقیق دهانه خارجی یک  فیستول مقعد  ساده است، در صورتی که پیدا کردن محل دقیق دهانه داخلی می تواند چالش برانگیز باشد. تشخیص نوع فیستول و پیدا کردن دقیق مجرای بسیار مهم است، زیرا پیدا کردن دهانه داخلی می تواند تاثیر زیادی در درمان داشته باشد. موضع دقیق دهانه خارجی  فیستول  می تواند به تشخیص نوع فیستول کمک ویژه ای نماید.  بعضی اوقات فیستول ها را می توان از روی پوست احساس کرد. یعنی پزشک تنها با معاینه بیمار می تواند نوع فیستول را تشخیص دهد.  با این وجود، پیدا کردن مسیر فیستول اغلب به ابزارهای مختلفی احتیاج دارد و ممکن است تا زمان جراحی دیده نشود. ابزارهایی که اغلب در تشخیص استفاده می شوند،عبارتند از: پروب فیستول  : ابزاری که به طور ویژه جهت تشخیص نوع فیستول طراحی شده است. آنوسکوپ  : ابزار کوچک برای مشاهده کانال مقعد اگر فیستول به طور بالقوه پیچیده یا در مکانی غیرمعمول باشد، از این ابزارها و روش نیز می توان  برای تشخیص  نوع فیستول  استفاده کرد: تزریق  رنگ آبی رقیق شده متیلن داخل فیستول فیستولوگرافی  یا تزریق یک محلول کنتراست به داخل فیستول و سپس عکس برداری با اشعه X تصویربرداری رزونانس  مغناطیسی
reyhan ph
1398/6/27
شقاق یا همان فیشر از بیماری های مقعدی بسیار شایعی است که به علت ترک در دیواره مقعد ایجاد می شود. عامل شقاق را می توان افزایش فشار وارده به مقعد معرفی نمود. شقاق در مراحل ابتدایی با استفاده از پماد درمان میشود، اما در مراحل پیشرفته و مزمن تنها لیزر می تواند شقاق را به طور قطع درمان نماید. درمان شقاق با لیزر درمان شقاق با لیزر موثر ترین روش برای درمان این بیماری است که هیچ یک از مشکلات و عوارض عمل جراحی مانند ترس از چاقو، درد، خونریزی، بی اختیاری و ... را ندارد. در این روش پزشک توسط تاباندن اشعه مادون قرمز بافت ها و عضله آسیب را درمان کرده و نه تنها درد بیمار به سرعت رفع می شود بلکه خونریزی نیز نخواهد داشت. علت درمان سریع توسط لیزر را میتوان ترمیم سریع بافتها، عروق و اعصاب دیده عنوان کرد. مزیت های درمان شقاق با لیزر بی شک درمان شقاق با لیزر بهترین راهکار درمان این بیماری است. از مهمترین مزیت های این روش می توان به این موارد اشاره کنیم : این روش قطعی و موثر است و امکان عود مجدد بیماری وجود ندارد. درمان شقاق با لیزر بدون درد و خونریزی انجام می شود. لیزر درمانی نیاز به بستری در بیمارستان نداشته و سرپایی انجام می شود. لیزر درمانی احتمال ابتلا به سایر عفونت ها را ندارد. پس از انجام لیزردرمانی  شقاق می توان به محل کار و یا خانه بازگردید. درمان شقاق با لیزر هیچ یک عوارض جراحی مانند بی اختیاری را به همراه ندارد. این روش بسیار سریع عمل نموده و در کمترین زمان ممکن انجام می شود. انجام این روش در مقایسه با سایر روش ها هزینه مناسب تری دارد. این روش محدودیت نداشته و قابل استفاده افراد مختلف با شرایط متفاوت است. هزینه درمان شقاق با لیزر هزینه درمان شقاق با لیزر به علت قرار گرفتن در گروه جراحی های زیبایی، توسط اغلب بیمه ها پرداخت نمی شود، اما با این وجود از قیمت مناسب تری نسبت به جراحی برخوردار است. هزینه دقیق شقاق به عوامل مختلفی بستگی دارد و بسته به کلینیکی که عمل را در آن انجام می دهد متفاوت است. پس لازم است برای اطلاع از قیمت ها با پزشک مشورت نمایید. مطلب مرتبط : فیلم جراحی شقاق مقعدی
reyhan ph
1398/6/20
هموروئیدکتومی  یا  جراحی  هموروئید  یکی از روش های پرکاربرد برای درمان این بیماری است.  هموروئید  یا همان  بواسیر  شایع ترین بیماری در ناحیه  مقعد  است. این بیماری با تورم و گشاد شدن عروق در ناحیه مقعد ایجاد می شود.  بواسیر  با علائمی مثل  درد، خارش، خونریزی،   خون در مدفوع  و … نمایان می شود. اغلب این علائم با درمان های خانگی و دارویی برطرف می شوند، اما در برخی موارد بیماری به حدی پیشرفت کرده که لازم است از  درمان های تهاجمی  تری برای از بین بردن  بواسیر  استفاده نمایید. یکی از درمان های تهاجمی  هموروئیدکتومی  است. هموروئیدکتومی  شامل استفاده از تیغ جراحی برای از بین بردن بافت هموروئیدی است. در صورتی که بعد از انجام جراحی نسبت به زخم جراحی و وضعیت سلامت خود توجه نکنید، احتمال عود مجدد بیماری وجود دارد. برخی از  راهکارهای مراقبت  بعد از  هموروئیدکتومی  به این شرح است: مصرف فیبر اغلب بیماران بعد از جراحی به خصوص  جراحی  هموروئید  دچار  یبوست  می شوند. یبوست موجب خروج مدفوع سفت شده و می تواند آسیب جدی به  مقعد  وارد آورد. بهترین راهکار برای جلوگیری از یبوست  مصرف فیبر کافی  است. فیبر ماده ای مغذی و مفید است که در روده انسان قابلیت هضم و جذب را ندارد و تجمع می کند. فیبر مقدار زیادی آب به خود جذب کرده و با افزایش حجم مدفوع به درمان و  رفع یبوست  کمک می کند. از خوراکی های دارای  فیبر  می توانیم به انواع  میوه ها ،  سبزیجات  و  غلات  اشاره کنیم. آب کافی آب در همه حالت برای حفظ سلامتی بدن مفید است.  مصرف آب کافی  می تواند هر چه سریعتر سموم را از بدن خارج کرده و با  درمان یبوست  به   بهبود بیماری  بواسیر  نیز کمک نماید. میزان آب مصرفی برای هر فرد در طول روز  ۸ الی ۱۰ لیوان تعیین شده است. تعویض پانسمان لازم است در طول دوره نقاهت پس از عمل بهداشت را به میزان بیشتری رعایت نمایید. البته منظور از  رعایت بهداشت ، زیاده روی در شستشوی مقعد نیست. تعویض مرتب پانسمان یکی از راهکار هایی است که می تواند به جلوگیری از عفونت کمک نماید. البته بهتر است، تعویض پانسمان توسط پزشک و یا پرستار انجام شود. مصرف دارو معمولاً پزشک بعد از جراحی مصرف داروهایی مانند انواع  مسکن  و  آنتی بیوتیک  را به منظور کاهش درد و جلوگیری از عفونت تجویز می کند. بیمار باید مطابق دستور پزشک داروها را مصرف نماید. حمام سیتز حمام سیتز  یا همان  نشیمن  به منظور جلوگیری از عفونت زخم و کمک به ترمیم سریع آن تجویز می شود. این حمام شامل قرار دادن ناحیه باسن و ران ها در آب نسبتاً گرم است. این امر با افزایش گردش خون در ناحیه مقعد به  درمان بواسیر  کمک می نماید. برای افزایش تاثیر پذیری می توانید به آب  حمام سیتز  مقداری نمک اپسوم و یا جوش شیرین بیافزایید. کمپرس یخ یکی از راهکارهای  کاهش درد  بیمار بعد از جراحی هموروئیدکتومی، استفاده از  کمپرس یخ  است. این روش می تواند بعد از جراحی که معمولاً بیماران درد زیادی دارند، به  کاهش سریع درد  کمک نماید. برای جلوگیری از آسیب به زخم، یخ را مستقیماً بر روی زخم قرار ندهید، بلکه آن را درون کیسه فریزر قرار داده و در حوله بپیچید و سپس برای چند دقیقه بر روی زخم قرار دهید. مراقبت از رخم مراقبت از زخم بعد از جراحی  اهمیت بسیاری در  عفونت، درد  و  عود مجدد  بیماری دارد. برای این منظور باید ضمن رعایت بهداشت و استفاده از لباس های مناسب با الیاف طبیعی، فشاری زیادی به ناحیه آسیب وارد نشود. به همین جهت از نشستن بر روی سطوح سخت اجتناب نمایید. بهتر است برای نشستن از  بالش های دوناتی  شکل کمک بگیرید.
reyhan ph
1398/6/13
انجام آزمایش سیگموئیدوسکوپی برای تشخیص بیماری های روده سیگموئیدوسکوپی  یکی از روش های تشخیص برای انواع بیماری ها به شمار می رود. در این روش پزشک می تواند با استفاده از دستگاه ناحیه  سیگموئید در روده  بزرگ را بررسی نماید و مشکلاتی نظیر انواع  زخم ها ،  پولیپ ها ،  سلول های غیرطبیعی ،  سرطان  و … را بررسی نماید. این روش تشخیصی ممکن است همراه با ترس و نگرانی باشد، اما باید بگوییم سیگموئیدوسکوپی  بدون  درد  و  خونریزی  انجام می شود و مشکل خاصی را به دنبال نخواهد داشت. پس در صورت توصیه پزشک برای انجام سیگموئیدوسکوپی در انجام آن کوتاهی نکنید. سیگموئیدوسکوپی چیست ؟ سیگموئید  سومین کولون نزولی است، این قسمت از روده، رکتوم را به مقعد متصل می کند.  سیگموئیدوسکوپی  نوع روش درمانی است که این امکان را به پزشک میدهد تا داخل این قسمت را مشاهده نماید. این روش با استفاده از لوله بلند و انعطاف پذیری انجام می شود. این لوله دارای دوربین و نور است که به مانیتور متصل شده و به پزشک این امکان را میدهد که داخل روده در قسمت سیگموئید را مشاهده نماید. در آزمایش  کولونوسکوپی ،  پزشک تمام قسمت  کولون  را بررسی نماید، اما در صورتی که تنها  کولون سیگموئید  نیاز به بررسی داشته باشد، از این آزمایش استفاده می شود. در چه صورت سیگموئیدوسکوپی تجویز می شود ؟ سیگموئیدوسکوپی  در صورت ایجاد مشکلات و بیماری های مربوط به روده کاربرد دارد. به طور کل در صورت بروز علائم زیر جهت بررسی علت مشکل از  سیگموئیدوسکوپی  استفاده می شود : تغییرات در  عادات روده خونریزی خون در مدفوع درد شکم کاهش وزن  بی دلیل بررسی بیماری های مقعدی مثل  بواسیر  ( هموروئید ) ،  شقاق ،  فیستول  و .. غربالگری  سرطان کولون بسته به سابقه خانوادگی و شرایط فرد ممکن است، انجام این آزمایش از سن  ۵۰ سالگی  هر ۵ سال یکبار تکرار شود. قبل از انجام سیگموئیدوسکوپی قبل از انجام این آزمایش لازم است، مراحلی را طی کرده و روده را به طور کامل تخلیه نمایید تا برای انجام آزمایش آماده شود. برای این امر لازم است از ۳ روز قبل از انجام آزمایش از غذاهای آبکی مصرف نمایید. ممکن است برای این منظور پزشک  مصرف داروهای ملین  را نیز تجویز نماید. در این دوران از مصرف غذاهای قرمز رنگ خودداری نمایید، زیرا ممکن است در نتایج آزمایش با خون اشتباه گرفته شود. در صورت مصرف هرگونه دارو یا مکمل پزشک خود را در جریان بگذارید. در طول سیگموئیدوسکوپی برای انجام  سیگموئیدوسکوپی  ممکن است پزشک از داروهای آرام بخش و یا بی حسی موضعی استفاده نماید، اما معمولاً بیمار بی هوش نمی شود،ق زیرا ممکن است پزشک به مکالمه با بیمار نیاز داشته باشد. برای این منظور لازم است بیمار به سمت چپ بدن خود دراز بکشد تا پزشک بتواند سیگموئیدسکوپ را وارد مقعد نموده و به راحتی قسمت انتهایی روده را بررسی نماید. در حین آزمایش از طریق این لوله مقداری هوا وارد کولون می شود، تا کولون باز تر شود. در صورتی که در طول آزمایش احساس راحتی نمی کنید، این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. اگر در طول آزمایش پزشک  پولیپ  و با  بافت غیر طبیعی  را مشاهده نماید با استفاده از دستگاه مخصوصی آن را از بین برده و نمونه ای را جهت بررسی های بیشتر به آزمایشگاه می فرستد. مدت زمان انجام آزمایش  سیگموئیدوسکوپی  بین ۱۰ الی ۳۰ دقیقه متغیر است. بعد از سیگموئیدوسکوپی بعد از انجام آزمایش معمولاً بیمار درد چندانی نداشته و می تواند به زندگی عادی خود بازگردد. تنها در صورتی که بی حسی تزریق شده باشد، نیاز به همراه خواهد داشت. بعد از سیگموئیدوسکوپی  در صورت برداشت پولیپ ممکن است بیمار دچار خونریزی شود که بعد از مدتی رفع می شود. همچنین انبساط و انقباض عضلانی نیز امر طبیعی است. اما در صورت بروز هر یک از علائم زیر لازم است با پزشک مشورت نمایید : درد شکم سرگیجه مدفوع خونی تب
reyhan ph
1398/6/13
فیستول  مقعدی  یکی از انواع بیماری های  عفونی  مقعدی است، این بیماری در اثر عوامل مختلف و متنوعی بروز می کند.  فیستول  موجب بروز مجرایی بر روی پوست اطراف مقعد می شود که  کانال مقعد را به پوست اطراف مقعد متصل می کند. این مجرای عفونت ها و آلودگی های روده را به سطح پوست منتقل می کند. عامل  فیستول  اغلب آبسه های مقعدی است، آبسه نیز تحت تاثیر بیماری های زمینه ای و التهابی مانند  سرطان روده ،  کرون، کولیت  و … ایجاد می شود. در صورتی که آبسه درمان نشده رها شود، عفونت گسترش پیدا کرده و مجرای  فیستول  ایجاد می شود. برای  درمان فیستول  می توان از روش های متعددی استفاده نمود. این روش ها هریک کاربرد و تاثیرات مخصوص به خود را دارند.  درمان خانگی فیستول  تنها در برطرف نمودن عفونت بیماری و علائم آن مانند خارش و سوزش تاثیر داشته و نمی توانند علت زمینه ای بیماری را درمان نماید. برای رهایی از این عارضه  درمان فیستول با لیزر  و  جراحی  پیشنهاد می شود. اما از آنجایی که درمان جراحی ممکن است با عوارضی مانند  بی اختیاری  همراه شود و مشکلات متعددی را برای بیمار فراهم می کند. امروزه کمتر از گذشته انجام آن توصیه می شود. مهمترین درمان های خانگی که برای برطرف نمودن عفونت توصیه میشود، به این شرح است. عسل عسل خوراکی  مفید و مغذی است. عسل یکی از معروف ترین روش های  درمان خانگی فیستول  مقعدی است. این خوراکی با دارا بودن  خواص ضد التهابی  و  ضد میکروبی  می توانند در برطرف نمودن  عفونت  و  التهاب  بیماری اثرگذار باشد. برای استفاده از  عسل  می توانید آن را در  رژیم غذایی  خود قرار دهید و یا مستقیما بر روی  فیستول  اعمال نمایید. یکی از روشهایی که گفته می شود تاثیر بیشتری دارد، مخلوط کردن مقدار مساوی از  روغن زیتون  و  موم آب شده عسل  و اعمال آن به شکل ضماد بر روی  فیستول  است. توجه داشته باشید باید حداقل برای مدت ۲۰ دقیقه این ضماد بر روی  فیستول  بماند و سپس با  آب گرم  و صابون شسته شود. پونه کوهی پونه کوهی از سبزی های معطر با  خواص درمانی  متعددی است. این سبزی به عنوان یک  ضد التهاب  نیز شناخته می شود. پونه   آنتی بیوتیک  قوی و طبیعی است. از همین روی یکی از موثرترین روش های  درمان خانگی فیستول  به شمار می رود. برای استفاده از این سبزی می بایست مقداری از آن را به صورت دم کرده تهیه نموده و مصرف نمایید. برای تاثیر بیشتر می توانید مخلوطی از پونه کوهی و میخک را تهیه نموده و مصرف نمایید. فیبر یبوست  را نمی توان به عنوان علتی برای  فیستول  معرفی کرد اما  یبوست  در تشدید علائم بیماری تاثیرگذار خواهد بود. برای  جلوگیری از  یبوست  لازم است،  رژیم غذایی سرشار از فیبر  را امتحان کنید. فیبر در بدن قابل  هضم  و  جذب  نیست در نتیجه در روده تجمع کرده و با  افزایش حجم مدفوع  به درمان یبوست کمک می نماید. از خوراکی های حاوی  فیبر  می توانیم به انواع  میوه ها  و  سبزیجات  اشاره کنیم. زرد چوبه زردچوبه  علاوه بر  ادویه ای خوشبو  می تواند به عنوان یک داروی قوی نیز کاربرد داشته باشد. زردچوبه دارای  خواص ضد التهابی  است و می تواند به عنوان  آنتی بیوتیکی قوی  کاربرد داشته باشد. برای مصرف زردچوبه می توانید هر شب یک قاشق از این ادویه را در یک قاشق  شیرخشک  و  عسل  حل نموده و میل کنید. روغن درخت چای روغن درخت چای  قوی ترین درمان خانگی فیستول  است که در برطرف نمودن  عفونت  بیماری اثرگذار است.  خواص ضد باکتری  آن نیز به بهبود  علائم فیستول کمک می کند. برای استفاده از روغن درخت چای توجه داشته باشید که باید از اعمال مستقیم آن بر روی  زخم فیستول  خودداری کنید، بلکه لازم است ابتدا آن را در یک قاشق  روغن  زیتون حل نمایید و سپس با استفاده از گوش پاک کن آن را بر روی زخم اعمال نمایید. از سایر راهکار ها برای درمان خانگی فیستول می توانیم به این موارد اشاره کنیم : ورزش  و تحرک رعایت  بهداشت مقعد پرهیز از  شستشوی مداوم مقعد مصرف  آب کافی  پرهیز از  نشستن به مدت طولانی استفاده از  لباس های مناسب، با الیاف طبیعی
reyhan ph
1398/6/11
بواسیر  یا  هموروئید  یکی از انواع  بیماری های مقعدی  است، این عارضه شایع موجب  تورم  و  التهاب   عروق مقعدی  در اثر اعمال فشار ایجاد می شود.  بواسیر  همراه با  درد، خونریزی، خارش، سوزش،   خون در مدفوع ، احساس کامل نبودن عمل  دفع  و … ایجاد می شود. یکی از راهکار های درمان بیماری بواسیر در مراحل اولیه بروز بیماری، استفاده از درمان های خانگی و انواع پماد است که می تواند در رفع علائم بیماری و نیز بهبود و درمان آن موثر باشد. یکی از مهمترین پماد هایی که در رفع علائم و  درمان هموروئید  موثر است، پماد ام جی است که در ادامه به تشریح بیشتر آن می پردازیم : پماد ام جی پماد ام جی  در واقع  پماد گیاهی  به شمار می رود، برای تولید این پماد از گیاه مورد استفاده می شود. این گیاه حاوی یون های وازواکتیو و یون های منقبض کننده عروق است که می تواند تاثیرات جدی در برطرف کردن علائم بیماری داشته باشد. همچنین این پماد دارای  اثرات مسکن ،  قابض، ضد باکتری  و  قارچ  و  ضد التهاب  است که موجب می شود, علائم بیماری  بواسیر  یا  هموروئید  به سرعت رفع شوند. برای استفاده از این پماد بهتر است با پزشک متخصص مشورت نمایید. اما در حالت کلی مقدار استفاده از آن دو بار در روز و هر بار به اندازه یک  اپلیکاتور  برای رکتوم تعیین شده است. کاربرد پماد ام جی از پماد ام جی برای رفع مشکلات زیر استفاده می شود : درمان هموروئید  درجه یک و دو درمان خونریزی،  درد، خارش، سوزش مقعد درمان شقاق نکات ضروری برای مصرف پماد ام جی بهتر است قبل از مصرف پماد،  مقعد  را با آب و صابون بشویید. برای  مصرف دارو  با پزشک مشورت نمایید و بعد از اطمینان از ابتلا به  هموروئید  آن را مصرف نمایید. در صورتی که پس از ۱هفته از مصرف دارو بهبودی حاصل نشد، مصرف دارو را قطع و با  پزشک  مشورت نمایید. در صورت مشاهده  عوارض  مصرف دارو را قطع نمایید. دارو باید در  دمای کمتر از ۲۵  در نگهداری شود. همزمان با مصرف  پماد ام جی ، با  مصرف  فیبر  و  آب کافی  از  یبوست  جلوگیری نمایید. این دارو عوارض جانبی خاصی ندارد، تنها در بعضی موارد احتمال  التهاب  وجود دارد. موارد  منع مصرفی  برای این دارو وجود ندارد. اگر به صورت همزمان مبتلا به  بواسیر  و  شقاق  هستید از  محلول ام جی  استفاده نمایید. میزان تاثیر پماد ام جی این  پماد  برای رفع و  درمان بواسیر های درجه یک و دو  کاربرد دارد. و در موارد شدیدتر بیماری موثر نخواهد بود. در چنین مواردی باید از سایر  درمانهای تهاجمی تر  نظیر  جراحی،   لیزر درمانی ،  رابربند  و … استفاده نمود. از آنجایی که روش های جراحی نمی توانند  درمان قطعی  برای بیماری باشند و همراه با مشکلات بسیاری مانند  درد  و  خونریزی  بروز می کنند کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. بهترین راهکار برای  درمان بواسیر  های پیشرفته درجه سه و چهار  لیزر درمانی  است، زیرا لیزر می تواند در کوتاه ترین زمان ممکن به صورت سرپایی بیماری درمان نماید. مهمترین مزیت  درمان هموروئید  با لیزر  قطعی بدون آن و نیز بدون احساس درد و خونریزی است که موجب می شود، برای همیشه از شر این عارضه خلاص شوید.
reyhan ph
1398/6/6
درمان خانگی فیستول مقعد روشی برای جلوگیری از تشدید بیماری در سال‌های اخیر همانند چند دهه‌ی گذشته تمایل مردم به  درمان‌های گیاهی و خانگی  به جهت ایمنی بیشتر و عوارض و خطرات اثبات شده‌ی کمتر بسیار زیاد شده است. به صورتی که مردم خواهان درمان هر بیماری‌ای با انواع درمان‌های خانگی هستند. با وجود کم‌خطر بودن درمان‌های خانگی نسبت به جراحی و درمان‌های شیمیایی باید این نکته را در نظر داشت که هدف از درمان همیشه کسب بهبودی و رفع کامل بیماری بوده است و متأسفانه باید پذیرفت که درمان‌های خانگی همیشه قادر به بهبود تمام انواع بیماری‌ها نیستند. گاهی اوقات مشکل بودن درمان برخی بیماری‌ها و هزینه‌های گزاف جراحی و بستری در بیمارستان و همچنین ترس از عمل جراحی باعث می‌شود تا مردم به درمان‌های کم‌هزینه‌تری خانگی روی بیاورند. برای مثال علی‌رغم اثبات تنها روش درمانی  فیستول  مقعد به روش جراحی هنوز شاهد استقبال بسیاری از مردم از داروها و معجون‌های خانگی هستیم. البته ناگفته نماند که نوع رژیم غذایی و معجون و  درمان‌ خانگی فیستول  می‌تواند به کاهش التهاب، درد و عفونت این بیماری کمک کند ولی هرگز قادر به درمان صد در صدی آن نخواهد بود. در واقع رژیم غذایی نقش بسیار مهمی در تسریع روند  درمان فیستول  مقعد ایفا می‌کند.  یبوست   فرد می‌تواند شرایط بیماری را بدتر کند و جلوگیری از آن با رژیم غذایی از تشدید بیماری پیشگیری می‌کند. بنابراین  رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان  می‌تواند بسیار مناسب باشد. استفاده منظم از رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان می‌تواند برای مدیریت شرایط مفید باشد. فرد باید هم‌زمان با مصرف روزانه فیبر فراوان،  مقدار زیادی آب  بنوشد تا فیبر موجود در مواد غذایی بتواند بهتر عملکرد خود را در روده به انجام برساند. مواد غذایی حاوی فیبر فراوان شامل: جوانه گندم برنج قهوه‌ای نان قهوه‌ای جو ماکارونی گندم کامل موز سیب گلابی کلم بروکلی گل کلم اسفناج هویج گوجه فرنگی پیاز فلفل سبز اجتناب از مصرف مواد غذایی بسیار تند و گرم که ممکن است به عوارض بیشتر منجر شود نیز در کنترل  علائم  و نشانه مؤثر است. این مواد غذایی معمولاً خونریزی و درد هنگام اجابت مزاج را تشدید می‌کنند. خوردن نیم فنجان آب کلم خام روزانه برای نرم کردن مدفوع و عبور آسان آن مفید است. از طرفی رعایت چند راه‌کار ساده‌ی خانگی نیز توصیه می‌شود. راه‌کارها شامل: از تمیز و پاک کردن بیش از حد منطقه مقعد خوددارای شود زیرا ممکن است منجر به تحریک و خارش آن منطقه خاص شود؛ حمام نشسته‌ی آب گرم که عمدتاً توسط پزشکان نیز پیشنهاد می‌شود به صورت غوطه‌وری باسن در لگن یا وان آب گرم به مدت ۳۰ دقیقه به همراه روغن یا اسانس‌های ضد درد می‌تواند آرامش‌بخش باشد؛ زردچوبه یک آنتی‌بیوتیک طبیعی و ماده‌ی ضد باکتری است که در از بین بردن باکتری‌های مضر روده بسیار مؤثر است. این ماده مانع از تکثیر باکتری‌های مضر و بهبود سیستم ایمنی بدن فرد می‌شود. پودر زردچوبه بوداده یک درمان خانگی فوق‌العاده برای فیستول مقعد است. برای تهیه‌ی معجون آن کافی است که یک قاشق غذاخوری زردچوبه‌ی بوداده را با ۳۰۰ میلی‌لیتر شیر خشک بدون چربی و دو قاشق غذاخوری عسل مخلوط نموده و اجازه دهید خنک شود. نوشیدن این معجون قبل از خواب به تسکین علایم آزار دهنده فیستول مقعد کمک می‌کند؛ زنجبیل ماده‌ای گیاهی با خاصیت‌های درمانی فراوان است که در تسکین مشکلات معده و بهبود خلق و خوی افراد بسیار مفید است. همچنین زنجبیل در کاهش درد و کاهش سفتی عضلات نقش دارد. این ماده‌ی شفابخش در درمان تهوع و استفراغ و پشتیبانی از سیستم ایمنی بدن کاربرد دارد. چای زنجبیل از طریق درمان یبوست به تسکین فیستول مقعد کمک می‌کند؛ پونه کوهی به دلیل خاصیت ضد باکتری، ضد ویروسی و خواص ضد التهابی می‌تواند در کاهش تورم مقعد و جلوگیری از خونریزی در آن ناحیه مفید باشد. پونه کوهی می‌تواند بیماری گوارشی مزمن را درمان و به بهبود ایمنی بدن، کاهش دیابت و حذف آکنه کمک کند. پونه کوهی که یکی از درمان‌های خانگی مؤثر و عالی برای فیستول مقعد است با کیفیت خوب برگ به درمان خونریزی و درد رکتوم کمک می‌کند. معجون آن از ترکیب یک قاشق چای‌خوری پونه کوهی با صد میلی‌لیتر آب ولرم به دست می‌آید که توصیه می‌شود دو بار در روز ترجیحاً بعد از صبحانه و فقط چند دقیقه قبل از شام برای بهبود ایمنی بدن و از بین رفتن باکتری‌های ناحیه مقعد مصرف ‌شود؛ عسل به سبب داشتن خواص ضد میکروبی قوی می‌تواند در التیام عفونت مفید باشد. تحقیقات نشان داده که عسل یک عنصر مؤثر طبیعی ضد باکتری است که مصرف مداوم آن می‌تواند به سم‌زدایی و بهبود وضعیت کلی سلامت بدن کمک کند. اضافه کردن یک قاشق عسل در آب ولرم و نوشیدن آن ۲ بار در روز به سرعت بخشیدن روند بهبودی فیستول مقعد کمک می‌کند؛ عصاره مایع به دست آمده از دانه و غشاهای سفید گریپ فروت می‌تواند به عنوان یک پماد فیستول مقعد استفاده شود. این ماده در فهرست بهترین آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی قرار دارد. این پماد موضعی می‌تواند وضعیت منطقه آسیب‌دیده را بهبود بخشد. این ماده با افزایش ایمنی بدن به بازیابی سریع بهبودی کمک می‌کند. برای استفاده از آن ابتدا یک قاشق غذاخوری از عصاره دانه گریپ فروت را با یک سوآب پنبه‌ای به محل آسیب مالیده و پس از ۲۰ دقیقه با آب سرد بشویید؛ میخک منبع خوبی از عناصر ضد باکتری و ضد ویروسی است. علاوه بر آن، میخک در تسکین دادن ناراحتی معده و جلوگیری از عفونت انگلی در بدن بسیار مفید است. میخک یکی دیگر از درمان خانگی بسیار عالی برای فیستول مقعد است، زیرا دارای خاصیت تقویت‌کنندگی سیستم ایمنی بدن و پاک‌کنندگی طبیعی روده بزرگ است. می توان نیمی از قاشق غذاخوری میخک خرد شده یا پودر میخک را با چای زنجبیل مخلوط نموده و پس از ۵ الی ۱۰ دقیقه جوشیدن میل نمود؛ مطالعات بسیاری از روغن درخت چای، خاصیت ضد باکتریایی، ضد ویروسی، ضد‌عفونی کنندگی و خواص ضد التهابی آن را اثبات کرده است. همچنین نتایج قابل توجهی نقش آن را در تسریع روند بهبود زخم نشان داده است. همه‌ی این خواص درمانی روغن درخت چای آن را به یک درمان خانگی شگفت انگیز برای بهبود فیستول مقعد تبدیل نموده است. هنگامی‌که روغن درخت چای به عنوان پماد موضعی بر روی زخم استفاده می‌شود با کاهش میکروب‌ها و ترویج سلول‌های سفید خون به مبارزه با باکتری‌ها و تسریع بهبودی زخم کمک می‌کند. برای استفاده از آن ابتدا ۱ قاشق غذاخوری روغن درخت چای با ۱ قاشق روغن زیتون مخلوط و سپس با یک گوش‌پاک‌کن مخلوط روغنی را به محل آسیب دیده می‌مالید و پس از گذشت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه با آب سرد شسته و خشک می‌‌کنید. انجام این درمان طبیعی برای چند روز به کاهش علایم آزار دهنده  فیستول  مقعد کمک می‌کند؛ پیاز حاوی گوگرد یا سولفور و سیر دارای خواص ضد باکتریایی و ضد میکروبی شناخته شده است. این دو ماده در کنار هم منجر به یک درمان طبیعی بسیار عالی برای فیستول مقعد می‌شوند. با مصرف این دو ماده درد و تورم مقعد طی چند ساعت کاهش می‌یابد. پزشکان مصرف منظم پیاز و سیر را برای تقویت سیستم ایمنی بدن و محافظت فرد از عفونت‌های ویروسی توصیه می‌کنند. برای استفاده از آن‌ها بهتر است پیاز را به صورت حلقه حلقه خرده کرده و حبه سیر را با دسته‌ی هاون له کنید. سپس دو فنجان آب را جوشانده و سیر و پیاز و یک فنجان کلم خرده شده را به آب در حال جوش اضافه کرده و اجازه دهید ده دقیقه بجوشد. سوپ آماده شده را را در کاسه ریخته بگذارید خنک شود و سپس آن را میل کنید. این سوپ به تسریع روند بهبودی کمک می‌کند. کلم موجود در این سوپ به جلوگیری از یبوست و سهولت دفع و کاهش درد فیستول هنگام اجابت مزاج کمک می‌کند؛ با این وجود هیچ یک از این درمان‌ها به تنهایی کاربرد ندارد و فقط دارای جنبه‌ی حمایتی تا زمان آماده شدن فرد برای انجام عمل جراحی فیستول مقعد است. این درمان‌ها به هیچ وجه جایگزین روش های اصلی  درمان فیستول  مقعد نخواهند شد. منبع nbsp; https://iran-clinic.com/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%84-%D9%85%D9%82%D8%B9%D8%AF/
reyhan ph
1398/6/6
علل بیماری های قلبی ایسکمیک عبارتند از: دیابت فشار خون بالا کلسترول بالا چاقی فشار استفاده از تنباکو عوامل خطر عوامل خطر که می توانند به بیماری های قلبی ایسکمیک کمک کنند عبارتند از: سن مردان بالای ۵۰ سال با سابقه خانوادگی بیماری های قلبی و زنان بعد از یائسگی به ویژه در معرض خطر بیماری های قلبی ایسکمی هستند. سابقه خانوادگی افراد مبتلا به سابقه خانوادگی بیماری قلبی بیشتر احتمال دارد که بیماری قلبی ایسکمیک ایجاد کنند. حمله قلبی حمله قبلی قلب، خطر ابتلا به بیماری های قلبی ایسکمیک را افزایش می دهد. جلوگیری از بیماری قلبی ایسکمی در حالی که عوامل خطر مانند وراثت را نمی توان کنترل کرد، راههایی وجود دارد که می توانید به پیشگیری از بیماری های قلبی ایسکمیک کمک کنید: تمرین سلامت قلب خوب برای اینکه از این بیمای در امان بمانید مواظب آنچه که می خورید باشید، ورزش کنید و از سیگار کشیدن اجتناب کنید. مصرف داروها سر وقت اگر فشار خون بالا، کلسترول بالا و یا دیابت دارید، مطمئن باشید که داروهای تجویزی تجویز شده را طبق دستورالعمل انجام دهید. پیش بینی بیماری های قلبی ایسکمیک بستگی به این دارد که چه موقع تشخیص داده شده و درمان می شود. انتظار می رود که پیش بینی خوبی وجود داشته باشد، زمانی که قلب به شدت آسیب دیده و هنگامی که بیمار یک شیوه زندگی سالم را حفظ می کند، داروهای تجویزی را کامل رعایت می کند و مراقبت های منظم پیگیری می کند کمتر به این بیماری دچار می شود. درمان و بهبود ایسکمیک درمان بیماری قلبی ایسکمیک بر کاهش نشانه ها و بیشتر بر درمان علل اساسی این بیماری متمرکز است. یک طرح درمان فردی می تواند شامل داروها، تغییر سبک زندگی، روش های پزشکی یا جراحی باشد. بسته به سن و وضعیت بیماری، درمان می تواند شامل موارد زیر باشد: تغییرات شیوه زندگی تغییرات چند شیوه زندگی می تواند به کیفیت زندگی کمک کند و علائم را بهبود بخشد. پزشک شما می تواند یک رژیم غذایی قلب و برنامه ورزشی روزانه را برای شما به منظور کاهش خطر ابتلا به حمله قلبی شما تنظیم کند و بیماری قلبی ایسکمیک را بهبود بخشد. داروها داروها می توانند برای بهبود عملکرد قلبی تجویز شوند؛ علائم مانند ضربان قلب، فشار خون بالا و دیابت را درمان کنید؛ و جلوگیری از عوارض. داروها می توانند عبارتند از: مهار کننده ACE، مسدود کننده های کانال کلسیم، مسدود کننده های بتا یا دیورتیک ها برای کاهش فشار خون. آسپرین برای جلوگیری از لخته شدن خون tPA یا tenecteplase برای حل کردن لخته شدن خون استفاده می شود. استاتین ها برای کنترل یا کاهش کلسترول و کاهش خطر سکته مغزی و یا یک حمله قلبی دیگر بکار می روند. عمل جراحی درمان جراحی بستگی به شدت بیماری ایسکمیک قلبی شما دارد. روش ها می توانند عبارتند از: آنژیوپلاستی و استنت گذاری در طی این روش، یک بالون کوچک به وسیله رگهای خونی تنگ شده یا مسدود شده قلب و جریان خون بهبود می بخشد. یک جراح عروقی گاهی اوقات استنت را، یک لوله کوچک مش فلزی، به منظور حمایت از دیواره های شریانی و نگه داشتن عروق خونی بسیار باز می کند. Atherectomy این روش، شبیه به آنژیوپلاستی، پلاک را از بین می برد که باعث انسداد شریان ها می شود تا جریان خون را به قلب بهبود بخشد. در طی این روش یک لوله نازک (کاتتر) به وسیله یک برش کوچک در بازو، گردن یا کشاله ران یا ورید یا شریان قرار می گیرد. کاتتر به آرامی مسدود شده به دقت ریخته می شود. نوک کاتتر پلاک را از بین می برد و آن را جمع آوری می کند. هنگامی که کاتتر برداشته می شود، پلاک با آن می آید. پیوند عروق کرونر (CABG) این جراحی، دور زدن عروق کرونر تنگ شده را بوسیله پیوند شریان ها یا رگهای گرفته شده از دیگر نقاط بدن برای بهبود جریان خون، جلوگیری از درد قفسه سینه و جلوگیری از حمله قلبی، ایجاد می کند و منجر به درمان بیماری ایسکمیک می شود. آنژیوپلاستی لیزری لیزر یک لخته خون را تخریب می کند که جریان خون شریانی را مسدود می کند. مداخله عروق کرونر (PCI) این روش، معمولا به عنوان آنژیوپلاستی کرونر شناخته شده است، می تواند یک شریان مسدود شده را باز کند، جریان خون را بهبود می بخشد و درد قفسه سینه را کاهش می دهد. استنت که یک لوله کوچک مش است، می تواند برای نگهداری شریان باز شود. بهبود پس از جراحی بسته به شرایط شما، برای درمان ایسکمیک ممکن است که شما به عنوان بیمار درمانی باشید، یا می توانید تا ۵ روز در بیمارستان بمانید. ممکن است چند هفته یا ماه طول بکشد تا بتوانید به طور کامل فعالیت های عادی خود را از سر بگیرید. پزشک شما اطلاعات کامل در مورد زمان بهبود کامل را ارائه می دهد و هنگامی که شما دوباره می توانید کاملا فعال شوید. مراقبت پس از عمل جراحی قبل از خروج از بیمارستان، پزشک شما در مورد برنامه پیگیری شما که احتمالا شامل بررسی در یک ماه، شش ماه، ۱۲ ماه و سال بعد از آن است، بحث خواهد کرد. برای کاهش خطر عوارض ایسکمیک، مهم است که از برنامه سلامتی که برای شما پس از عمل شما ایجاد شده است که شامل موارد زیر باشد: -خوردن رژیم کم چربی، کلسترول و نمک -روزانه ورزش کنید -سیگار نکشید -کاهش استرس -هر نوع فشار خون یا داروهای دیابت را به طور موقت مصرف کنید -عوارض جانبی عوارض بیماری های قلبی ایسکمیک می تواند شامل موارد زیر باشد: -حمله قلبی یا سکته مغزی -اگر بیماری قلبی ایسکمیک دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به لخته شدن خون هستید که ممکن است منجر به حمله قلبی یا سکته مغزی شود. سایر مشکلات قلب بیماری قلبی ایسکمیک می تواند به سایر مشکلات قلب منجر شود، از جمله ریتم قلب غیر طبیعی و نارسایی قلبی. بستری های مکرر افراد مبتلا به بیماری های قلبی ایسکمیک بیشتر در بیمارستان هستند. منبع : مدیکال ، باشگاه خبر نگاران جوان ، ویکی پدیا
reyhan ph
1398/6/6
بیماری قلبی و عروقی بیماری های قلبی و عروقی CVD شامل سکته قلبی، نارسایی قلبی، کاردیومیوپاتی و بیماری عروق محیطی است که در تمامی این بیماری ها بخشی از سلول های قلب از بین می روند و به این ترتیب توانایی قلب در پمپاژ خون با مشکل مواجه میشود. بیماری های (CVD) با وجود اینکه از قبیل بیماری های غیر واگیر هستند، نزدیک یک سوم مرگ و میر جهانی و ۱۰ درصد از بیماری های جهانی را در برگرفته است. درحالیکه شیوع CVD در بسیاری از کشورهای پیشرفته در حال کاهش است، این دسته بیماری در کشورهای در حال توسعه در ۱۰ سال آینده رو به فزون است.  از آنجایی که کشورهای پیشرفته بسیاری از هزینه کارامد خود را در جهت پیشگیری و کنترل این بیماری ها در نظر گرفته است، نرخ شیوع بیماری های CVD در آنها کمتر است اما متاسفانه در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم وجود برنامه آموزشی کافی و هر نوع اقدامات پیشگیرانه، نرخ این بیماری بسیار بالاست بطوریکه در ایران، بیشترین مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی و عروقی است. شیوع بیماریهای قلبی عروقی به ویژه بیماری عروق کرونر در ایران  %۱۹٫۴ (در افراد ۳۵  تا ۷۹ ساله) می باشد. یعنی تقریبا از هر ۵ ایرانی ۳۵  تا ۷۹ ساله یک نفر مبتلا به نوعی بیماری عروق کرونر است. نارسایی احتقانی قلب  باعث ابتلای  سالانه ۵  میلیون نفر در ایالات متحده می شود که مرگ و میر ۵ ساله آن حدود %۵۰ است. دلایل ابتلا: شیوه زندگی: این گونه بنظر می رسد سیگار کشیدن حدود ۳۶%، چاقی حدود ۲۰% و عدم ورزش و تحرک ۷-۱۲% موارد را به خود اختصاص می دهند. علل کمتر شایع شامل استرس شغلی است که حدود ۳% را به خود اختصاص می دهد. شواهد نشان می دهد، کاهش چربی اشباع و یا افزایش چربی غیز اشباع نیز خطر حمله قلبی را تحت تاثیر قرار می دهد. بیماریها: دیابت، فشارخون بالا، سطوح بالای کلسترول خون (سطوح غیر طبیعی لیپوپروتئین در خون)، تری گلیسرید بالا، چاقی، تعدادی از عفونت های حاد و مزمن، آنفلونزا و هلیکوباکتر پیلوری در میان دیگران به تصلب شرایین و سکته قلبی بیشترین ارتباط دارد. از عوامل دیگر می توان به جهش های ژنتیکی و وراثت نیز اشاره کرد. تشخیص: بعد از بررسی و معاینات صورت گرفته توسط پزشک، ممکن است موارد زیر توصیه شود.  الکتروکاردیوم: فعالیت الکتریکی قلب توسط الکترودهایی که به پوست بیمار متصل می شود و بعد از ثبت، برخی از موارد غیر طبیعی در فعالیت الکتریکی قلب ، ممکن است نشان دهنده ی ایسکمی میوکارد باشد. اکوکاردیوگرام. امواج صوتی به قلب فرستاده می شود و یک تصویر ویدیوئی از قلب گرفته می شود این روش به شناسایی مناطق آسیب دیده ی قلب که عمل پمپاژ خون را به خوبی انجام نمی دهند کمک می کند. اسکن هسته ای. مقادیر بسیار کم مواد هسته ای به داخل خون تزریق می شود. در هنگام ورزش، ردیاب که در قلب و ریه ها جریان یافته است مانیتور می شود و در نتیجه امکان شناسایی مشکلات مربوط به جریان خون را فراهم می کند. آنژیوگرافی عروق کرونر. ماده ی حاجب به داخل عروق خونی قلب تزریق  شده و سپس از آن دستگاه اشعه ایکس تعدادی عکس می گیرد ( آنژیوگرام ) که فرصت مشاهده ی دقیق داخل عروق خونی را فراهم می شود. سی تی اسکن قلبی. این تست می تواند تعیین کند که آیا کلسیفیکاسیون عروق کرونر (که نشانه ی آترواسکلروز عروق کرونر است) وجود دارد یا خیر . همچنین با استفاده از سی تی اسکن شریان های قلب نیز قابل مشاهده هستند (سی تی آنژیوگرافی عروق کرونر). تست ورزش. زمان راه رفتن بر روی تردمیل و یا دوچرخه ی ثابت، ریتم قلبی، فشارخون و تنفس کنترل می گردد. ورزش باعث می شود قلب سریع تر و محکم تر از حالت معمول خون را پمپ کند. از همین رو تست ورزش مشکلات قلبی را راحت تر شناسایی میکند.   بررسی میزان شیوع بیماری:  بررسی ها و تحقیقات در اقصی نقاط کشور نشان می دهد که سن سکته قلبی در جامعه رو به کاهش است. تغییر شیوه زندگی و گرایش به سمت غذاهای آماده، افزایش استعمال مواد دخانی و کم تحرکی از جمله پیامدها و عوارض زندگی شهری است که باعث شده آمار بیماری های قلبی و عروقی افزایش یابد. با توجه به افزایش رشد عارضه قلبی در دو دهه گذشته که قبلا بین سنین ۵۵ تا ۶۰ سال رواج داشت و هم اکنون در افراد جوان کمتر از ۳۰ سال نیز مشاهده می شود باید به دنبال راهکارهای مناسب بود.  بیماری های قلبی عروقی اولین رتبه مرگ در دنیا را دربرمی گیرند و پیش بینی می‌شود که همچنان در این رتبه باقی بماند. طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۵، بیماری‌های قلبی – عروقی ۱۷٫۵ میلیون نفر قربانی داشته است که ۳۰ درصد کل مرگ‌ها در دنیا را شامل می‌شود و پیش بینی شده که این رقم تا سال ۲۰۳۰ به ۲۳ میلیون نفر افزایش یابد.    بررسی‌های انجام شده در سال ۸۳ و در ۲۹ استان ایران نشان می‌دهد که بیماری‌های قلبی – عروقی ۱۳۸هزار قربانی گرفته است؛ یعنی حدود ۳۷۸ نفر در روز که البته متوسط سن مرگ ناشی از این بیماری‌ها حدود ۶۹ سال بوده است. بر این اساس بررسی‌ها حاکی از آن است که اولین علت مرگ در کشور در سال ۸۳ بیماری های قلبی – عروقی بوده است. آمار سال های اخیر در کشور نشان می دهد که ۳۳ تا ۳۸ درصد مرگ ها در کشور به علت بیماری های قلب و عروق رخ داده است ۸/۱ درصد مردان و ۲/۱ درصد زنان بالای ۳۰ سال در کشور دارای سابقه سکته قلبی هستند. همچنین ۱/۱۲ درصد افراد بالای ۳۰ سال در کشور دچار درد جلوی قلب و آنژین صدری هستند. با اعلام اینکه ۴۳ درصد مردان و ۳۸ درصد زنان کشور دارای اضافه وزن هستند، گفته می شود که اگر هر ایرانی بتواند روزانه ۳ گرم از ۱۰ گرم نمک مصرفی خود را کاهش دهد، میزان فشار خون تا ۵۰ درصد کاهش می یابد. در واقع احتمال بروز سکته قلبی در افرادی که فشار خون و دیابت دارند ۶ برابر افراد عادی است.   به طور کلی، بیماری های قلبی – عروقی به عنوان چالش جهانی بزرگی مورد توجه قرار گرفته است به طوری که سازمان بهداشت جهانی تخمین زده در سال ۲۰۰۴، که  ۲/۱۲ درصد از مرگ و میرها در سراسر جهان به علت بیماری های ایسکمیک قلب بوده است. نتایج بررسی ها نشان میدهد بیماری قلبی – عروقی و عوامل ایجاد کننده  آن از شیوع بالایی در ایران برخوردار است و می بایست هرچه سریعتر با تدوین و اجرای برنامه ای جامع، در مسیر پیشگیری از بروز این بیماری ها گام برداشت، بدیهی است که درمان این بیماری هزینه بالایی به سیستم بهداشت و درمان کشور تحمیل میکند. درمان ها تعدادی توصیه در شیوه زندگی افرادی که سکته قلبی را تجربه کرده اند، پینشهاد می شود که شامل رژیم غذایی مدیترانه ای، تحرک و ورزش، ترک سیگار و کاهش وزن است. در هر حال جهت بهبود خونرسانی به عضله قلب، درمان های متفاوتی بسته به عارضه وجود دارد. درمان های دارویی: ۱-رقیق کننده های خون: آسپرین و سایر رقیق کننده های خون با جلوگیری از تشکیل لخته، مانع انسداد عروق می شوند. ۲-داروهای مهارکننده ی بتا: این داروها به شل شدن عضله ی قلب کمک می کند، ضربان قلب را پایین می آورند و فشار خون را کاهش می دهند. ۳-داروهای بلوکه کننده کانال کلسیم: این داروها موجب گستردگی عروق خونی و در نتیجه افزایش جریان خون می شوند. همچنین مهارکننده های کانال کلسیم ضربان قلب را کاهش می دهند. ۴-مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE). این داروها به گشاد شدن عروق خونی و در نتیجه کاهش فشار خون کمک می کنند. اگر شما علاوه بر ایسکمی میوکارد به پرفشاری خون و یا دیابت نیز مبتلا هستید، ممکن است پزشکتان مهار کننده های ACE را برای شما تجویز کند. ۵-  داروهای کاهنده ی کلسترول خون. این داروها رسوباتی را که در عروق کرونر شما تجمع یافته اند را کاهش می دهند. درمان جراحی (آنژیوگرافی) (PCI، عمل قلب باز (CABG)، فشارنده متناوب تقویت شده خارجی ( پیوند سلول های بنیادی   تعریف نارسایی قلبی: مواد مغذی و اکسیژن از طریق جریان خون و به همراه پمپاژ قلب به تمام سلول های بدن ارسال می شود. در صورتیکه خون کافی به تمام سلول ها و بافت های بدن نرسد، فرد احساس خستگی، تنگی نفس و ناتوانی در زندگی روزمره را خواهد کرد و انجام فعالیت­ های روزانه­ نظیر راه رفتن، بالا رفتن از پله و ورزش­ های سبک برای وی به یک چالش بزرگ تبدیل خواهد شد.  قلب نارسا، خون را با قدرت کمتر به درون عروق پمپاژ کرده و در نتیجه خون با سرعت کمتری در بدن به گردش می آید. نتیجه این واقعه، افزایش فشار داخل حفرات قلب به دلیل تجمع خون در آنها و در نتیجه گشاد شدن بطن­ ها و ضخیم شدن جدار دهلیزها و  بطن ها می­ باشد. فرآیندهای جبرانی فوق برای مدت کوتاهی می­ توانند نیازهای بدن را تأمین کنند اما به تدریج عضله­ ی قلب ضعیف شده و کارایی آن کاهش می­ یابد. به دنبال عملکرد ضعیف قلب، تعادل آب و الکترولیت ها از جمله سدیم که توسط کلیه­ ها در بدن برقرار می شود به هم ریخته و مایعات در بدن محبوس  می گردد که نتیجه آن تورم اندام­ها و در موارد پیشرفته تورم عمومی  در بدن است. خون تجمع یافته در قلب به درون ریه ها پس زده شده و سبب بروز اختلال تنفسی ، کاهش حجم ریه ها و پلورال افیوژن  می گردد. از آن­جا که در این نوع نارسایی قلبی، احتقان ناشی از تجمع آب از علائم اصلی بیماری است، به آن نارسایی احتقانی قلب نیز می­گویند. تقسیم بندی نارسایی قلب کلاس علائم بیماری   - (خفیف) هیچگونه محدویتی در فعالیت بدنی وجود ندارد و فعالیت معمولی باعث خستگی بیش از حد، تپش قلب، یا تنگی نفسی نمی‌گردد. - (خفیف) محدودیت اندک در فعالیت بدنی. در حالت استراحت احساس ناراحتی وجود ندارد اما فعالیت‌های بدنی معمولی منجر به خستگی، تپش قلب، یا تنگی نفسی می‌شود. - (متوسط) محدودیت قابل توجه در فعالیت بدنی. در حالت استراحت احساس ناراحتی وجود ندارد اما فعالیت‌های کمتر از معمول هم باعث خستگی، تپش قلب، یا تنگی نفسی می‌شود. -(شدید) انجام هرگونه فعالیت بدنی با احساس ناراحتی همراه خواهد بود. علائم نارسایی قلبی در حال استراحت وجود دارد و انجام هرگونه فعالیت فیزیکی این احساس ناراحتی را بدتر می‌کند. تشخیص و درمان نارسایی قلبی: برای تشخیص نارسایی قلبی، پزشکان می توانند از شرح کامل و تاریخچه بیمار به نحوه احسن استفاده نمایند و وجود علائمی نظیر خستگی و ضعف، تنگی نفس و ضربان نامناسب قلب کمک شایانی در جهت تشخیص بیماری به آنها می نماید. در ادامه چندین روش و ابزار متداول در تشخیص این نوع بیماری توضیح داده می شود. بررسی های آزمایشگاهی مانند تست های بیوشیمی خون اندازه گیری سطح BNP خون: در مراحل ابتدایی نارسایی قلبی، BNP در پاسخ به تغییرات فشار خون، از قلب ترشح می شود. سطوح BNP در نارسایی قلبی نسبت به سطوح طبیعی بالاتر است. رادیوگرافی قفسه سینه: در رادیوگرافی ساده سایز قلب، وجود مایع در پریکارد و پلوران افیوژن بررسی می شود. الکتروکاردیوگرافی (نوار قلب): فعالیت الکتریکی قلب در کاردیوگرام ثبت می شود. کسر تخلیه ای: حرکت قلب را با استفاده از امواج فراصوت می توان با اکوکاردیوگرافی بررسی نمود. همچنین کسری از خون که با هر انقباض از بطن ها خارج می شود، نیز با کمک این دستگاه اندازه گیری می شود. در اختلال سیستولیک (انقباضی) قلب، کسر تخلیه ای کاهش می یابد. کاتتریزاسیون قلبی: در این روش کاتتر از داخل عروق وارده شده و به قلب می رسد. ماده ی حاجب توسط کاتتر تزریق شده و به این ترتیب فعالیت قلبی و همچنین ساختار عروق کرونر مشاهده می شود.   درمان نارسایی قلبی اولین قدم در درمان نارسایی قلب پایش دقیق داروها، تغییر سبک زندگی و شرایط بیمار است. اصلی ترین هدف درمان، جلوگیری از پیشرفت بیماری است، به این ترتیب نیاز به بستری بیمارستانی و همچنین مرگ و میر کاهش یافته و کیفیت زندگی بیماران افزایش می یابد. مرحله ی A : این مرحله شامل بیمارانی می شود که ریسک بالایی برای ابتلا به نارسایی قلب دارند. فشار خون بالا، دیابت، بیماری عروق کرونر، سندورم متابولیک، سابقه ی دریافت داروهای کاردیوکسیک، سابقه ی مصرف الکل، سابقه ی تب رماتیسمی و سابقه خانوادگی کاردیومیوپاتی عواملی هستند که در این بیماران خطر ابتلا را افزایش می دهند. درمان مرحله ی A : ورزش منظم، ترک سیگار، الکل و سوء مصرف مواد، کنترل سطوح چربی و کلسترول خون، تجویز بلوم کننده های گیرنده ی آنژیوتانسین یا مهارکننده ی آنزیم مبدل آنژیوتانسین به آنژیوتانسین در موارد افزایش فشار خون، دیابت یا بیماری کرونر می توانند خطر ابتلا به نارسایی قلبی را کاهش دهند. در صورت سابقه ی حمله ی قلبی، بتابلوکر تجویز می شود. مرحله ی B : در بررسی های انجام شده، این دسته از بیماران، اختلال عملکرد سیستولیک قلب را دارند ولی در شرح حال آنها سابقه ی قلبی وجود ندارد. سابقه ی حمله ی قلبی، اختلال دریچه ای و کاردیومیوپاتی اختلالات شایع این گروه است. در اکوکاردیوگرافی، کسر تخلیه ای این بیماران زیر ۴۰% است. درمان مرحله ی B : تمامی درمان های مرحله ی A در این مرحله نیز به کار می رود. تمامی بیماران مرحله ی B ، ملزم به مصرف یکی از داروهای مهارکننده ی آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا بلوک کننده ی گیرنده ی آنژیوتانسین هستند. در بیمارانی که سابقه ی حمله قلبی دارند، بتابلوکرها و مهارکننده های آلدوسترون نیز تجویز می شوند. گاهی برای ترمیم عروق کرونر و اختلال دریچه ای نیاز به جراحی وجود دارد. مرحله ی C : این مرحله شامل بیمارانی می شود که علائم نارسایی قلبی را تجربه کرده اند یا در حال حاضر علامت دارند. تنگی نفس، خستگی و ناتوانی در انجام فعالیت های ورزشی علائم این بیماری است. درمان مرحله ی C : تمامی درمان های مرحله ی A و B در این مرحله نیز به کار می رود. در صورت پایدار ماندن علائم دیگوکسین و دیورتیک ها نیز تجویز می شوند. در مواردی که علی رغم دریافت تمامی درمان های فوق، بیمار همچنان علامت دار است، مهارکننده ی آلدوسترون کمک کننده است. محدودیت دریافت نمک و مایعات همین طور پایش وزن ضروری است. روش های مورد استفاده ی دیگر، تنظیم مجدد قلبی توسط ضربان ساز و کاشت دفیبریلاتور قلبی است. مرحله ی D : بیمارانی که از نارسایی قلبی سیستولیک رنج می برند و علی رغم دریافت درمان های مطلوب، علائم پیشرفته دارند. درمان مرحله ی D : تمامی درمان های مرحله ی A و B و C در این مرحله نیز به کار می روند. اما سایر اقدامات بر اساس شرایط بیمار، تعریف می شود. اقداماتی نظیر پیوند قلبی، درمان های جراحی، درمان های تحقیقاتی، دریافت مداوم داروهای اینوتروپ و در نهایت اقدامات پایانی حیاتی در بیماران مختلف به کار می رود. منبع : سل تک فارمد ، ویکی پدیا
reyhan ph
1398/6/6
گاهی اوقات فرق گذاشتن بین استفراغ خونی و سرفه خونی (از ریه ها) و خون دماغ مشکل است.   اختلالاتی که باعث بروز استفرغ خونی می شوند، می توانند باعث ایجاد مدفوع خونی هم بشوند.   خونریزی مجرای گوارشی فوقانی (مثل دهان، مری، معده و بخش ابتدایی روده باریک) در اثر زخم های گوارشی و یا پارگی رگ های خونی، علت شایع استفراغ خونی است.   اگر بعد از استفراغ خونی دچار سرگیجه (هنگام ایستادن) و تنفس تند و ضعیف و سایر علائم شوکگشتید، فوراً به اورژانس زنگ بزنید. اگر دچار استفراغ خونی شدید، از کسی بخواهید تا شما را به پزشک برساند. بایستی علت ایجاد کننده استفراغ خونی سریعاً تشخیص داده شود تا از کاهش شدید خون بدن و سایر عوارض آن جلوگیری گردد علل استفراغ خونی 1- نارسایی حاد کبدی   2- هپاتیت الکلی   3- داروی آسپیرین   4- تومورهای خوش خیم معده و یا مری   5- سیروز کبدی   6- نقایص رگ های خونی مجرای گوارشی   7- التهاب و ورم قسمت ابتدای روده باریک   8- برآمدگی یک سرخرگ از دیواره معده   9- سرطان مری   10- واریس مری (بزرگ شدن و برآمدگی سیاهرگ های مری)   11- التهاب و ورم مری (ازوفاژیت)   12- فرسایش معده (خرابی بافت دیواره معده)   13- واریس معده (بزرگ شدن و برآمدگی سیاهرگ های معده)   14- گاستریت (التهاب و ورم معده)   15- پارگی مری در اثر فشار استفراغ یا سرفه   16- سرطان لوزالمعده   17- التهاب و ورم لوزالمعده (پانکرانیت)   18- زخم پپتیک (زخم معده و اثنی عشر)   19- داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی   20- افزایش فشار خون در سیاهرگ باب کبد   21- استفراغ طولانی مدت و یا شدید   22- سرطان معده   در نوزادان و کودکان، استفراغ خونی در اثر علل زیر نیز اتفاق می افتد - نقایص مادرزادی   - اختلالات انعقاد خون   - حساسیت به شیر   - خون بلعیده شده مثلا از بینی   - قورت دادن یک جسم سنکوپ یا غش کردن چه موقع نزد پزشک برویم؟ اگر استفراغ خونی باعث بروز علائم شوک مثل علائم زیر در شما شد، به اورژانس زنگ بزنید: - نفس کشیدن تند و ضعیف - سرگیجه و احساس سبکی سر بعد از ایستادن - تاری دید - غش کردن - پریشانی و آشفتگی       - حالت تهوع اگر دچار استفراغ خونی شدید، از کسی بخواهید تا شما را به پزشک برساند. بایستی علت ایجاد کننده استفراغ خونی سریعاً تشخیص داده شود تا از کاهش شدید خون بدن و سایر عوارض آن جلوگیری گردد. منبعnbsp;   بخش سلامت تبیان
reyhan ph
1398/6/6
از داروهای رایج برای درمان که معمولاً توسط خود فرد و بدون مراجعه به پزشک مصرف می شود، می توانیم به پماد و  شیاف آنتی  هموروئید  اشاره کنیم. این دارو معمولاً در  درمان هموروئید  یا  بواسیر  نقش دارد اما در مواردی دیگر نیز کاربرد خواهد داشت.  هموروئید  به اتساع یا همان گشاد شدن عروق در ناحیه مقعد اطلاق می شود، که علائمی مانند  درد ،  سوزش ،  خارش  و  خونریزی  را به همراه دارد. مصرف این چنین پماد ها معمولاً در مراحل ابتدایی و برای رفع علائم این بیماری به کار می رود. موارد مصرف شیاف آنتی هموروئید مهمترین مورد استفاده از این پماد  درمان هموروئید  یا  بواسیر  است، اما با توجه به عملکرد این دارو، برای رفع علائم سایر اختلالات مقعدی نیز از آن استفاده می شود. تاثیر شیاف آنتی هموروئید بر درمان بواسیر شیاف آنتی  هموروئید  حاوی ماده ای به نام فنیل افرین است و می تواند عروق اتساع یافته را بهبود بخشد. از همین روی قادر است علائم این عارضه شامل  درد، سوزش، خارش  و  خونریزی  را رفع نماید. همچنین در صورتی که بیماری  هموروئید  در مراحل ابتدایی خود باشد، می تواند به طور کامل این عارضه را رفع نماید. تاثیر شیاف آنتی هموروئید بر درمان شقاق شقاق  بیماری  مزمن  مقعدی است که همانند  هموروئید  در اثر اعمال فشار به این ناحیه ایجاد می شود. این عارضه سبب ایجاد زخمی عمیق در مقعد شده که درد بسیاری را به همراه داشته و گاهاً عمق زخم به عضله مقعد نیز می رسد. این شیاف دارای موادی از جمله  لیدوکائین  است از همین روی قادر است، نشانه های آزار دهنده ی  شقاق  مانند  سوزش، درد  و  خارش  را از بین ببرد، از طرفی   شیاف آنتی هموروئید  با دارا بودن خواص ضد التهابی از عفونت و نیز التهاب مقعد جلوگیری می کند. تاثیر شیاف آنتی هموروئید بر درمان فیستول فیستول  مقعدی  را می توان ایجاد  مجرایی غیر طبیعی  میان روده و پوست اطراف مقعد تعریف نمود.  فیستول  سبب بروز عفونت شدیدی می شود زیرا که آلودگی های روده را به سطح پوست منتقل خواهد نمود. اما مصرف  شیاف آنتی هموروئید  می تواند به رفع التهاب و عفونت کمک ویژه ای نماید و به برطرف نمودن علائم این بیماری مانند  درد  و  سوزش  کمک نماید. نحوه مصرف شیاف آنتی هموروئید میزان مصرف این دارو باید مطابق نظر پزشک باشد اما در حالت کلی میزان مصرف آن دوبار در روز، یکبار صبح و یک بار شب تعیین شده و بهترین زمان مصرف آن بعد از اجابت مزاج است. از مصرف طولانی مدت این دارو، بیش از 7 روز خودداری نمایید زیرا ممکن است عوارض این دارو شامل  خارش، قرمزی،   راش پوستی ،  سوزش  و  درد  نمایان شود. موارد منع مصرف شیاف آنتی هموروئید مصرف این دارو برای افراد مبتلا به  دیابت، پرکاری تیروئید، فشار خون بالا،  مشکلات قلبی باید زیر نظر پزشک انجام شود همچنین مصرف آن برای افرادی با شرایط زیر ممنوع است : حساسیت نسبت به آن مبتلایان به عفونت های ثانویه ضایعات قارچی و ویروسی  ضایعات سلی مقعد مصرف این شیاف نمی تواند تاثیر چندانی بر رفع علت اصلی داشته باشد و تنها در رفع علائم این عارضه به صورت موقت تاثیرگذار است پس درمان قطعی این بیماری نخواهد بود. لازم است جهت رفع دائمی بیماری با  پزشک  مشورت نمایید تا در صورت لزوم از روش های تهاجمی و قطعی مانند  جراحی  و  لیزر مادون قرمز  استفاده نمایید. بهترین روش درمان این عارضه استفاده از لیزر است، زیرا بدون درد و خونریزی و در کمترین زمان ممکن عارضه را برای همیشه درمان خواهد نمود.
reyhan ph
1398/4/19
درمان خانگی فیستول مقعد روشی برای جلوگیری از تشدید بیماری در سال‌های اخیر همانند چند دهه‌ی گذشته تمایل مردم به  درمان‌های گیاهی و خانگی  به جهت ایمنی بیشتر و عوارض و خطرات اثبات شده‌ی کمتر بسیار زیاد شده است. به صورتی که مردم خواهان درمان هر بیماری‌ای با انواع درمان‌های خانگی هستند. با وجود کم‌خطر بودن درمان‌های خانگی نسبت به جراحی و درمان‌های شیمیایی باید این نکته را در نظر داشت که هدف از درمان همیشه کسب بهبودی و رفع کامل بیماری بوده است و متأسفانه باید پذیرفت که درمان‌های خانگی همیشه قادر به بهبود تمام انواع بیماری‌ها نیستند. گاهی اوقات مشکل بودن درمان برخی بیماری‌ها و هزینه‌های گزاف جراحی و بستری در بیمارستان و همچنین ترس از عمل جراحی باعث می‌شود تا مردم به درمان‌های کم‌هزینه‌تری خانگی روی بیاورند. برای مثال علی‌رغم اثبات تنها روش درمانی  فیستول  مقعد به روش جراحی هنوز شاهد استقبال بسیاری از مردم از داروها و معجون‌های خانگی هستیم. البته ناگفته نماند که نوع رژیم غذایی و معجون و  درمان‌ خانگی فیستول  می‌تواند به کاهش التهاب، درد و عفونت این بیماری کمک کند ولی هرگز قادر به درمان صد در صدی آن نخواهد بود. در واقع رژیم غذایی نقش بسیار مهمی در تسریع روند  درمان فیستول  مقعد ایفا می‌کند.  یبوست  فرد می‌تواند شرایط بیماری را بدتر کند و جلوگیری از آن با رژیم غذایی از تشدید بیماری پیشگیری می‌کند. بنابراین  رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان  می‌تواند بسیار مناسب باشد. استفاده منظم از رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان می‌تواند برای مدیریت شرایط مفید باشد. فرد باید هم‌زمان با مصرف روزانه فیبر فراوان،  مقدار زیادی آب  بنوشد تا فیبر موجود در مواد غذایی بتواند بهتر عملکرد خود را در روده به انجام برساند. مواد غذایی حاوی فیبر فراوان شامل: جوانه گندم برنج قهوه‌ای نان قهوه‌ای جو ماکارونی گندم کامل موز سیب گلابی کلم بروکلی گل کلم اسفناج هویج گوجه فرنگی پیاز فلفل سبز اجتناب از مصرف مواد غذایی بسیار تند و گرم که ممکن است به عوارض بیشتر منجر شود نیز در کنترل  علائم  و نشانه مؤثر است. این مواد غذایی معمولاً خونریزی و درد هنگام اجابت مزاج را تشدید می‌کنند. خوردن نیم فنجان آب کلم خام روزانه برای نرم کردن مدفوع و عبور آسان آن مفید است. از طرفی رعایت چند راه‌کار ساده‌ی خانگی نیز توصیه می‌شود. راه‌کارها شامل: از تمیز و پاک کردن بیش از حد منطقه مقعد خوددارای شود زیرا ممکن است منجر به تحریک و خارش آن منطقه خاص شود؛ حمام نشسته‌ی آب گرم که عمدتاً توسط پزشکان نیز پیشنهاد می‌شود به صورت غوطه‌وری باسن در لگن یا وان آب گرم به مدت ۳۰ دقیقه به همراه روغن یا اسانس‌های ضد درد می‌تواند آرامش‌بخش باشد؛ زردچوبه یک آنتی‌بیوتیک طبیعی و ماده‌ی ضد باکتری است که در از بین بردن باکتری‌های مضر روده بسیار مؤثر است. این ماده مانع از تکثیر باکتری‌های مضر و بهبود سیستم ایمنی بدن فرد می‌شود. پودر زردچوبه بوداده یک درمان خانگی فوق‌العاده برای فیستول مقعد است. برای تهیه‌ی معجون آن کافی است که یک قاشق غذاخوری زردچوبه‌ی بوداده را با ۳۰۰ میلی‌لیتر شیر خشک بدون چربی و دو قاشق غذاخوری عسل مخلوط نموده و اجازه دهید خنک شود. نوشیدن این معجون قبل از خواب به تسکین علایم آزار دهنده فیستول مقعد کمک می‌کند؛ زنجبیل ماده‌ای گیاهی با خاصیت‌های درمانی فراوان است که در تسکین مشکلات معده و بهبود خلق و خوی افراد بسیار مفید است. همچنین زنجبیل در کاهش درد و کاهش سفتی عضلات نقش دارد. این ماده‌ی شفابخش در درمان تهوع و استفراغ و پشتیبانی از سیستم ایمنی بدن کاربرد دارد. چای زنجبیل از طریق درمان یبوست به تسکین فیستول مقعد کمک می‌کند؛ پونه کوهی به دلیل خاصیت ضد باکتری، ضد ویروسی و خواص ضد التهابی می‌تواند در کاهش تورم مقعد و جلوگیری از خونریزی در آن ناحیه مفید باشد. پونه کوهی می‌تواند بیماری گوارشی مزمن را درمان و به بهبود ایمنی بدن، کاهش دیابت و حذف آکنه کمک کند. پونه کوهی که یکی از درمان‌های خانگی مؤثر و عالی برای فیستول مقعد است با کیفیت خوب برگ به درمان خونریزی و درد رکتوم کمک می‌کند. معجون آن از ترکیب یک قاشق چای‌خوری پونه کوهی با صد میلی‌لیتر آب ولرم به دست می‌آید که توصیه می‌شود دو بار در روز ترجیحاً بعد از صبحانه و فقط چند دقیقه قبل از شام برای بهبود ایمنی بدن و از بین رفتن باکتری‌های ناحیه مقعد مصرف ‌شود؛ عسل به سبب داشتن خواص ضد میکروبی قوی می‌تواند در التیام عفونت مفید باشد. تحقیقات نشان داده که عسل یک عنصر مؤثر طبیعی ضد باکتری است که مصرف مداوم آن می‌تواند به سم‌زدایی و بهبود وضعیت کلی سلامت بدن کمک کند. اضافه کردن یک قاشق عسل در آب ولرم و نوشیدن آن ۲ بار در روز به سرعت بخشیدن روند بهبودی فیستول مقعد کمک می‌کند؛ عصاره مایع به دست آمده از دانه و غشاهای سفید گریپ فروت می‌تواند به عنوان یک پماد فیستول مقعد استفاده شود. این ماده در فهرست بهترین آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی قرار دارد. این پماد موضعی می‌تواند وضعیت منطقه آسیب‌دیده را بهبود بخشد. این ماده با افزایش ایمنی بدن به بازیابی سریع بهبودی کمک می‌کند. برای استفاده از آن ابتدا یک قاشق غذاخوری از عصاره دانه گریپ فروت را با یک سوآب پنبه‌ای به محل آسیب مالیده و پس از ۲۰ دقیقه با آب سرد بشویید؛ میخک منبع خوبی از عناصر ضد باکتری و ضد ویروسی است. علاوه بر آن، میخک در تسکین دادن ناراحتی معده و جلوگیری از عفونت انگلی در بدن بسیار مفید است. میخک یکی دیگر از درمان خانگی بسیار عالی برای فیستول مقعد است، زیرا دارای خاصیت تقویت‌کنندگی سیستم ایمنی بدن و پاک‌کنندگی طبیعی روده بزرگ است. می توان نیمی از قاشق غذاخوری میخک خرد شده یا پودر میخک را با چای زنجبیل مخلوط نموده و پس از ۵ الی ۱۰ دقیقه جوشیدن میل نمود؛ مطالعات بسیاری از روغن درخت چای، خاصیت ضد باکتریایی، ضد ویروسی، ضد‌عفونی کنندگی و خواص ضد التهابی آن را اثبات کرده است. همچنین نتایج قابل توجهی نقش آن را در تسریع روند بهبود زخم نشان داده است. همه‌ی این خواص درمانی روغن درخت چای آن را به یک درمان خانگی شگفت انگیز برای بهبود فیستول مقعد تبدیل نموده است. هنگامی‌که روغن درخت چای به عنوان پماد موضعی بر روی زخم استفاده می‌شود با کاهش میکروب‌ها و ترویج سلول‌های سفید خون به مبارزه با باکتری‌ها و تسریع بهبودی زخم کمک می‌کند. برای استفاده از آن ابتدا ۱ قاشق غذاخوری روغن درخت چای با ۱ قاشق روغن زیتون مخلوط و سپس با یک گوش‌پاک‌کن مخلوط روغنی را به محل آسیب دیده می‌مالید و پس از گذشت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه با آب سرد شسته و خشک می‌‌کنید. انجام این درمان طبیعی برای چند روز به کاهش علایم آزار دهنده  فیستول  مقعد کمک می‌کند؛ پیاز حاوی گوگرد یا سولفور و سیر دارای خواص ضد باکتریایی و ضد میکروبی شناخته شده است. این دو ماده در کنار هم منجر به یک درمان طبیعی بسیار عالی برای فیستول مقعد می‌شوند. با مصرف این دو ماده درد و تورم مقعد طی چند ساعت کاهش می‌یابد. پزشکان مصرف منظم پیاز و سیر را برای تقویت سیستم ایمنی بدن و محافظت فرد از عفونت‌های ویروسی توصیه می‌کنند. برای استفاده از آن‌ها بهتر است پیاز را به صورت حلقه حلقه خرده کرده و حبه سیر را با دسته‌ی هاون له کنید. سپس دو فنجان آب را جوشانده و سیر و پیاز و یک فنجان کلم خرده شده را به آب در حال جوش اضافه کرده و اجازه دهید ده دقیقه بجوشد. سوپ آماده شده را را در کاسه ریخته بگذارید خنک شود و سپس آن را میل کنید. این سوپ به تسریع روند بهبودی کمک می‌کند. کلم موجود در این سوپ به جلوگیری از یبوست و سهولت دفع و کاهش درد فیستول هنگام اجابت مزاج کمک می‌کند؛ با این وجود هیچ یک از این درمان‌ها به تنهایی کاربرد ندارد و فقط دارای جنبه‌ی حمایتی تا زمان آماده شدن فرد برای انجام عمل جراحی فیستول مقعد است. این درمان‌ها به هیچ وجه جایگزین روش های اصلی  درمان فیستول  مقعد نخواهند شد. منبع nbsp; https://iran-clinic.com/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%84-%D9%85%D9%82%D8%B9%D8%AF/
reyhan ph
1398/3/18
تاثیر پماد دیلتیازم بر درمان شقاق یا فیشر مقعدی و موارد منع مصرف پماد دیلتیازم  از داروهای موضعی است که برای  درمان شقاق   مقعد یا همان ترک مقعد کاربرد دارد. مهمترین علت بروز  شقاق (فیشر)  ابتلا به  یبوست   های مکرر است اما به طور کلی می توان گفت هر عاملی که فشار وارده به مقعد را افزایش دهد، می توان باعث بروز  شقاق   مقعد شود. راه حل ساده درمان شقاق استفاده از  پماد دیلتیازم  است، مصرف این دارو در اغلب موارد نه تنها در  بهبود و کاهش علائم شقاق  موثر است بلکه می تواند در  کاهش درد  حاصل از این بیماری و  درد پس از جراحی مقعد  موثر باشد. این پماد عوارض جانبی خاصی را به همراه ندارد تنها در برخی موارد ممکن است با  سردرد ،  سرگیجه  و  سوزش مقعد  همراه شود. نکات و نحوه ی مصرف پماد دیلتیازم میزان دقیق مصرف دارو باید توسط پزشک تعیین گردد ولی برای استفاده از آن کافی است مقدار کمی از آن را بر روی انگشت خود بمالید و در خروجی مقعد استعمال نمایید. به طور معمول این دارو یکبار در صبح و یکبار در شب استفاده می شود. از جمله نکاتی که در مورد استفاده از این دارو باید بگوییم، عبارتند از : در صورت  حساسیت به این دارو  یا هر ماده دیگری مثل مواد نگهدارنده یا رنگ ها پزشک خود را مطلع نمایید. اگر  همزمان از داروی دیگری  استفاده کنید، این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید، زیرا برخی از داروها اثرات دیگر داروها را خنثی می کند. در صورت ابتلا به سایر بیماری ها یا  مشکلات پزشکی  با متخصص مربوطه مشورت نمایید. درمان شقاق   با پماد دیلتیازم در حدود ۸ هفته زمان می برد. در صورتی که پس از مصرف متوجه عوارض این دارو مثل  سردرد  و  سرگیجه شدید ، کمی بنشینید تا این عوارض برطرف شوند. موارد منع مصرف پماد دیلتیازم موارد منع مصرف  این دارو برای درمان فیشر عبارتند از : مصرف این دارو برای  مادران باردار  و افرادی که  قصد باردار شدن  دارند، توصیه نمی شود از همین روی قبل از مصرف پزشک خود را مطلع نمایید. در صورتی که در  دوران شیردهی  هستید، پزشک را از این موضوع آگاه نمایید. داروی دیلتیازم  را نمی توان همزمان با برخی از داروها استفاده نمود، این داروها عبارتند از : پروپرانولول کاربامازپین کینیدین میدازولام تریازولام استاتین‌ها مثل لواستاتین، سیمواستاتین،سایمتیدین، دیگوکسین، سیکلوسپورین بتابلاکرها مثل آتنولول مهار‌کننده‌ها یا القاکننده‌های متابولیسم کبدی مثل ریفامپین، بوسپیرون، کلونیدین، داروهای  بی‌حسی ، دانترولن داروهای  قلبی داروهای  ضد فشار خون داروهای  ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای فنوباربیتال و فنی توئین  (داروی درمان صرع) تئوفیلین  (گشاد کننده برونش) داروهای مدر  (ادرار آور) کورتیکواستروئیدها مثل پردنیزولون آیا پماد دیلتیازم روش قطعی درمان شقاق یا فیشر مقعد است؟ پماد دیلتیازم  را می توان به عنوان یکی از   پماد های آنتی فیشر معرفی نمود، که قادر است  التهاب  و   اسپاسم عضله اسفنکتر یا مقعد را کاهش دهد اما این پماد را نمی توان به عنوان درمان قطعی  این بیماری دانست بلکه موارد استفاده از این پماد محدود به فیشر در مراحل ابتدایی و بهبود علائم بیماری است زیرا استفاده از پماد نمی تواند جایگزین  درمان های قطعی این بیماری  از جمله جراحی و استفاده از لیزر شود. در توضیح این درمان ها میتوان گفت جراحی، روش قطعی است اما از آنجایی که با سختی و عوارض گوناگونی مانند بی‌اختیاری  همراه است، کمتر مورد استفاده قرار می گیرد در حالی که  درمان شقاق با لیزر   هیچ گونه از عوارض روش جراحی را نداشته و  بدون درد و خونریزی  بیماری شما را درمان خواهد نمود.
reyhan ph
1398/3/18
درمان شقاق یا فیشر مقعد با لیزر با پیشرفت علم روش‌های نوین و پیشرفته‌تری برای انواع بیماری‌ها کشف می‌شود که می‌تواند با عوارض کمتر، با پروسه درمانی سریع‌تری به بیمار کمک کند. لیزر درمانی یکی از این روش‌های کم‌تهاجمی جدید است که امروزه در درمان بسیاری از بیماری‌ها ایفای نقش می‌کند و در برخی بیماری‌ها حتی توانسته جایگزین اعمال جراحی سنگین و پرعارضه شود. اخیراً لیزر توانسته در درمان  شقاق  یا فیشر مقعد نیز ایفای نقش کند. هر چند به دلیل جدید بودن استفاده از آن در این زمینه هنوز نتوانسته به اندازه‌ی اعمال جراحی  فیشر  مقعدی خودنمایی کند، اما کمترین مزیت آشکار آن نداشتن عارضه‌ی بی‌اختیاری مدفوع و گاز روده است. از دیگر مزایای  درمان شقاق با لیزر  انجام آن تحت بی‌حسی موضعی نه بی‌هوشی عمومی و به صورت سرپایی و بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان است. در این روش برای دیدن محل شکاف یک وسیله به نام اسپکولوم را درون مقعد قرار می‌دهند و سپس آن را باز و تنظیم می‌کنند. بدون دست‌کاری و تحریک محل ترک مقعد با استفاده از اشعه‌ی لیزر ناحیه‌ی آسیب‌دیده را ترمیم می‌کنند. لیزر درمانی تازه‌ترین تکنیک مدرن برای  درمان شقاق مقعد  است. در آینده‌ی نزدیک لیزر می‌تواند تبدیل به جایگزین مناسبی برای روش‌های دیگر شود. در یک بررسی مطالعاتی بر روی ۲۵ بیمار مرد و زن ۲۰ تا ۷۵ ساله‌ی مبتلا به  شقاق مزمن مقعد  که لیزر درمانی شده بودند، به مدت شش ماه تا یک سال پیگیری شدند. میزان درد، خونریزی و ابتلا به یبوست در آنان به طور قابل توجهی بهبود یافته بود. از طرفی در هیچ کدام از بیماران، بیماری شقاق مقعد تا یک سال پیگیری عود نکرده بود. همچنین هیچ یک از آن‌ها دچار بی‌اختیاری مدفوع و یا ناتوانی در کنترل گاز روده نشده بودند. این بررسی نشان داد که  درمان شقاق با لیزر  روشی ساده،  امن و مؤثر  است که می‌تواند با بی‌حسی موضعی در یک مرکز درمانی با حداقل عوارض ممکن بعد از عمل انجام شود. هرچند برای اثبات این مسئله نیاز به مطالعات و بررسی‌های بیشتر وجود دارد تا بتواند به صورت کامل جایگزین روش‌های سنگین  عمل  جراحی فیشر مقعد   شود.
reyhan ph
1398/3/18
درمان شقاق یا فیشر مقعد با لیزر با پیشرفت علم روش‌های نوین و پیشرفته‌تری برای انواع بیماری‌ها کشف می‌شود که می‌تواند با عوارض کمتر، با پروسه درمانی سریع‌تری به بیمار کمک کند. لیزر درمانی یکی از این روش‌های کم‌تهاجمی جدید است که امروزه در درمان بسیاری از بیماری‌ها ایفای نقش می‌کند و در برخی بیماری‌ها حتی توانسته جایگزین اعمال جراحی سنگین و پرعارضه شود. اخیراً لیزر توانسته در درمان  شقاق  یا فیشر مقعد نیز ایفای نقش کند. هر چند به دلیل جدید بودن استفاده از آن در این زمینه هنوز نتوانسته به اندازه‌ی اعمال جراحی  فیشر  مقعدی خودنمایی کند، اما کمترین مزیت آشکار آن نداشتن عارضه‌ی بی‌اختیاری مدفوع و گاز روده است. از دیگر مزایای  درمان شقاق با لیزر  انجام آن تحت بی‌حسی موضعی نه بی‌هوشی عمومی و به صورت سرپایی و بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان است. در این روش برای دیدن محل شکاف یک وسیله به نام اسپکولوم را درون مقعد قرار می‌دهند و سپس آن را باز و تنظیم می‌کنند. بدون دست‌کاری و تحریک محل ترک مقعد با استفاده از اشعه‌ی لیزر ناحیه‌ی آسیب‌دیده را ترمیم می‌کنند. لیزر درمانی تازه‌ترین تکنیک مدرن برای  درمان شقاق مقعد  است. در آینده‌ی نزدیک لیزر می‌تواند تبدیل به جایگزین مناسبی برای روش‌های دیگر شود. در یک بررسی مطالعاتی بر روی ۲۵ بیمار مرد و زن ۲۰ تا ۷۵ ساله‌ی مبتلا به  شقاق مزمن مقعد  که لیزر درمانی شده بودند، به مدت شش ماه تا یک سال پیگیری شدند. میزان درد، خونریزی و ابتلا به یبوست در آنان به طور قابل توجهی بهبود یافته بود. از طرفی در هیچ کدام از بیماران، بیماری شقاق مقعد تا یک سال پیگیری عود نکرده بود. همچنین هیچ یک از آن‌ها دچار بی‌اختیاری مدفوع و یا ناتوانی در کنترل گاز روده نشده بودند. این بررسی نشان داد که  درمان شقاق با لیزر  روشی ساده،  امن و مؤثر  است که می‌تواند با بی‌حسی موضعی در یک مرکز درمانی با حداقل عوارض ممکن بعد از عمل انجام شود. هرچند برای اثبات این مسئله نیاز به مطالعات و بررسی‌های بیشتر وجود دارد تا بتواند به صورت کامل جایگزین روش‌های سنگین  عمل جراحی فیشر مقعد  شود.
reyhan ph
1398/3/18
درمان شقاق با لیزر و مزیت های آن نسبت به جراحی های دردناک شقاق یا همان فیشر از بیماری های مقعدی بسیار شایعی است که به علت ترک در دیواره مقعد ایجاد می شود. عامل شقاق را می توان افزایش فشار وارده به مقعد معرفی نمود. شقاق در مراحل ابتدایی با استفاده از پماد درمان میشود، اما در مراحل پیشرفته و مزمن تنها لیزر می تواند شقاق را به طور قطع درمان نماید. درمان شقاق با لیزر درمان شقاق با لیزر موثر ترین روش برای درمان این بیماری است که هیچ یک از مشکلات و عوارض عمل جراحی مانند ترس از چاقو، درد، خونریزی، بی اختیاری و ... را ندارد. در این روش پزشک توسط تاباندن اشعه مادون قرمز بافت ها و عضله آسیب را درمان کرده و نه تنها درد بیمار به سرعت رفع می شود بلکه خونریزی نیز نخواهد داشت. علت درمان سریع توسط لیزر را میتوان ترمیم سریع بافتها، عروق و اعصاب دیده عنوان کرد. مزیت های درمان شقاق با لیزر بی شک درمان شقاق با لیزر بهترین راهکار درمان این بیماری است. از مهمترین مزیت های این روش می توان به این موارد اشاره کنیم : این روش قطعی و موثر است و امکان عود مجدد بیماری وجود ندارد. درمان شقاق با لیزر بدون درد و خونریزی انجام می شود. لیزر نیاز به بستری در بیمارستان نداشته و سرپایی انجام می شود. لیزر احتمال ابتلا به سایر عفونت ها را ندارد. پس از انجام لیزر درمانی شقاق می توان به محل کار و یا خانه بازگردید. لیزر هیچ یک عوارض جراحی مانند بی اختیاری را به همراه ندارد. این روش بسیار سریع عمل نموده و در کمترین زمان ممکن انجام می شود. انجام این روش در مقایسه با سایر روش ها هزینه مناسب تری دارد. این روش محدودیت نداشته و قابل استفاده افراد مختلف با شرایط متفاوت است. هزینه درمان شقاق با لیزر هزینه لیزر درمانی شقاق به علت قرار گرفتن در گروه جراحی های زیبایی، توسط اغلب بیمه ها پرداخت نمی شود، اما با این وجود از قیمت مناسب تری نسبت به جراحی برخوردار است. هزینه دقیق درمان شقاق با لیزر به عوامل مختلفی بستگی دارد و بسته به کلینیکی که عمل را در آن انجام می دهد متفاوت است. پس لازم است برای اطلاع از قیمت ها با پزشک مشورت نمایید.
reyhan ph
1398/2/26
علت ابتلا به بیماری کیست مویی یا سینوس پیلونیدال چیست؟ علت کیست مویی یا سینوس پیلونیدال راه‌های پیشگیری از کیست مویی یا سینوس پیلونیدال احتمالاً کلمه‌ی سینوس را همراه با بینی شنیده‌اید اما سینوس به معنی کانال یا حفره می‌تواند در هر جایی از بدن وجود داشته باشد.  کیست مویی یا سینوس پیلونیدال (PNS)  به شکل سوراخ کوچک، تونل یا گودال است که در شکاف بالای خط باسن و پایین استخوان دنبالچه قرار دارد.  سینوس پیلونیدال  یک  مشکل مزمن پوستی  حاوی مو است که با یک یا چند دهانه‌ی کوچک به سطح پوست باز می‌شود و می‌تواند درد شدیدی ایجاد کند. سینوس پیلونیدال یک بیماری خوش خیم است و در ابتدا هیچ ارتباطی با سرطان ندارد. این سینوس اغلب موارد می‌تواند آلوده و عفونی شود. در واقع این سینوس یک کانون عفونت برای بافت‌های اطراف محسوب می‌شود. در صورت عفونت ممکن است  چرک و ترشحات خونی  با بوی نامناسب از آن تراوش کند. سوراخ سینوس پیلودنیال آلوده به شکل کیست یا آبسه پیلونیدال ظاهر می‌شود. به ندرت ممکن است یک  سینوس پیلونیدال  در سایر قسمت‌های بدن ایجاد شود ولی در زیر بغل و عانه نیز رویت شده است. کیست مویی  بیشتر در مردان و افراد جوان رویت می‌شود. همچنین در افرادی که عادت به نشستن زیاد دارند، مانند رانندگان تاکسی شایع تر است. در کودکان نادر است و در مردان با شرایط یکسان چهار برابر بیشتر از زنان رخ می‌دهد. این بیماری برای اولین بار در سال ۱۸۸۰ تشخیص داده شد و به دلیل فاصله کوتاه آن از مقعد و شبیه لانه‌ای از مو بودن سینوس پیلونیدال نام گرفت. در طول جنگ جهانی دوم به دلیل وضعیت همیشه نشسته در رانندگان جیپ، این بیماری با نام دیگر «بیماری جیپ» شناخته شد. این بیماری آن‌قدر واضح است که نیاز به روش تشخیصی خاصی ندارد و پزشک با مشاهده به راحتی به وجود آن پی می‌برد. برای  درمان  این بیماری حتماً نباید منتظر نشانه‌ها و  علائم آزاردهنده شد، به منظور جلوگیری از پیشرفت سینوس پیلونیدال بهتر است اقدامات درمانی آن را سریع‌تر شروع کرد. هرچند محل و موقعیت و همچنین ظاهر این بیماری منجر به خجالت و شرمساری در افراد مبتلا می‌شود ولی باید به این اتفاق همانند یک جوش یا خال نگاه کرد و خود را به خاطر وجود آن سرزنش نکرد. علت کیست مویی یا سینوس پیلونیدال اگرچه هنوز علت دقیق بیماری  کیست مویی یا سینوس پیلونیدال  شناخته شده نیست، اما حدس و گمان‌ها نشان از این مدعا دارد که علت آن اکتسابی و ترکیبی از  تغییرات هورمونی  پس از بلوغ،  رشد مو  و  اصطکاک ناشی از لباس طی نشستن طولانی‌مدت  است. هورمونهای جنسی برای اولین بار در سن بلوغ تولید می شوند که با تحت تأثیر قرار دادن غدد سباسه ممکن است آغازگر بیماری پیلونیدال باشند. از طرفی فعالیت‌هایی که باعث اصطکاک می‌شوند، موهای در حال رشد در منطقه را مجبور به پسرفت در زیر پوست می‌کنند. بدن به صورت ذاتی موهای زیر پوستی را به عنوان یک جسم خارجی تلقی می‌کند و یک پاسخ ایمنی نسبت به آن راه می‌اندازد. این پاسخ ایمنی می‌تواند به شکل کیست در اطراف موها بروز کند. پوست تحریک شده متورم، قرمز و دردناک خواهد شد. احتمال ابتلا به بیماری سینوس پیلونیدال در صورت داشتن برخی شرایط افزایش پیدا می‌کند که شامل: شغل کم تحرک : کارهای کم تحرک و نشسته مانند کارمندی و رانندگی باعث اصطکاک پوستی بیشتر در ناحیه‌ی پشت و نشیمن‌گاه در خواهند شد. اضافه وزن یا چاقی : چاقی ازیک طرف منجر به کم تحرکی فرد و از طرفی دیگر باعث تعریق همیشگی گودی باسن می‌شود و از این طریق بر احتمال کیست مویی می‌افزاید. سابقه‌ی خانوادگی : رویت شده این بیماری در سایر اعضای خانواده در بیش از یک سوم موارد وجود دارد. وجود سوراخ مادرزادی انتهای دنبالچه‌ای : این سوراخ شرایط را برای گیر افتادن مو مساعد می‌کند. پر مویی یا داشتن موهای مجعد و درشت : تراکم بالای موهای در یک ناحیه احتمال گیر افتادن‌شان در پوست زیاد می‌کند. ضربه به ناحیه پایین کمری : مثلا ضربه به ناحیه‌ی نشیمن‌گاه طی سقوط و آسیبی که طی ضربه در بافت‌ها ایجاد شده است. سن : سینوس پیلونیدال می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما در بزرگسالان جوان بین سنین ۱۵ تا ۴۰ سال شایع‌تر است. جنس مذکر : به دلیل داشتن مقدار بیشتری مو نسبت به زنان با احتمال بیشتری در معرض خطر این کیست مویی هستند. پوشیدن لباس‌تنگ : لباس‌های تنگ و چسبان میزان اصطکاک را بیشتر و فرد را مستعد سینوس پیلونیدال می‌کند. بهداشت فردی ضعیف : عدم رعایت بهداشت به خصوص در ناحیه‌ی مقعد و اطراف آن منجر به آلودگی پوستی و قرار گرفتن در معرض عفونت کیست مویی خواهد شد. علت آغاز فرآیند ایجاد کیست مویی هر چیزی که باشد، این کیست در نتیجه‌ی گیر افتادن مو زیر پوست و سپس التهاب و تحریک بافتی ناحیه ایجاد می‌شود که در صورت آلودگی می‌تواند چرک کند و باعث رنجش فرد شود. راه‌های پیشگیری از کیست مویی یا سینوس پیلونیدال با توجه به این‌ که  کیست مویی  یک اختلال ساده دردسرآفرینی است که فقط به دلیل رعایت نکردن اصول بهداشتی و سبک نادرست زندگی با بروز درد فراوان و نداشتن درمانی جزء جراحی ایجاد می‌شود، معقولانه است تا با آموزش صحیح سطح آگاهی افراد را بالا برده و از بروز آن جلوگیری نمود. همیشه  اقدامات پیشگیرانه  از بیماری‌ها راحت‌تر و کم‌هزینه‌تر بوده و به نفع سلامتی افراد است. معمولاً کیست مویی در مراحل اولیه بدن هیچ علائمی شروع به شکل‌گیری می‌کند و فرد تازه زمانی متوجه بروز آن می‌شود که کار از کار گذشته و مشکل وارد مرحله‌ی حاد خود شده است. البته در برخی مواقع نیز با علائم عمومی‌ای چون تب، درد مفاصل و عضلات و یا ناراحتی ظاهر می‌شود. این علائم معمولاً از باکتری آلوده‌کننده‌ی سطح پوست ناشی می‌شود. گاهی اوقات علائم تا بروز درد و قرمزی محل و تشکیل آبسه و حتی تخلیه خود به خودآن پیش می‌رود. مناسب‌ترین اقدامات پیشگیرانه کیست مویی شامل: بهترین راه برای در امان ماندن از این شرایط و جلوگیری از عود کیست پیلونیدال از بین بردن عامل اصلی ایجاد کننده آن یعنی موهای ناحیه‌ی انتهایی کمر است.  کوتاه نگه داشتن مداوم موهای زاید  این ناحیه یا لیزر و از بین بردن دائمی آن‌ها بهترین اقدام پیشگیرانه ممکن است؛ یک راه پیشگیری مناسب دیگر استفاده از  صابون‌های ضد باکتری  و یا گلیسیرین برای پاک کردن این منطقه از هر گونه باکتری است. صابون باید به اندازه کافی و نه بیشتر استفاده شود تا منافذ پوست را مسدود نکند. مالیدن آرام صابون بر روی پوست ناحیه از عفونت منطقه جلوگیری می‌کند. البته باید دقت نمود که پس از اتمام شست‌وشو هیچ اثری از صابون بر روی منطقه باقی نماند و ناحیه کامل خشک شود. بنابراین استحمام روزانه می‌تواند بسیار مفید باشد؛ از طرفی دیگر باید تا جای ممکن از کم‌تحرکی و نشستن بر روی ناحیه‌ی ‌دنبالچه خودداری کرد، زیرا این کار می‌تواند موهای ناحیه را تحریک کند تا به سمت داخل پوست برگشته و باعث عفونت و ایجاد کیست مویی شوند.  پوشیدن لباس‌های گشاد و راحت  نیز می‌تواند در پیشگیری از کیست مویی مؤثر باشد؛ کاملاً آشکار است که چاقی و اضافه وزن باعث افزایش میزان تعریق این افراد به خصوص در چین‌های بدن می‌شود. تعریق ناحیه‌ی ایجاد کیست مویی فرد را مستعد بروز کیست پیلونیدال برای اولین بار یا عود آن خواهد کرد. بنابراین داشتن یک رژیم غذایی متعادل و در پیش گرفتن یک برنامه‌ی اساسی کاهش وزن همراه با ورزش و تحرک بدنی می‌تواند احتمال به وجود آمدن سینوس پیلونیدال را کاهش دهد. منابع : بیماری کیست مویی Pilonidal sinus
reyhan ph
1398/2/26
کیست پیلونیدال یا سینوس پیلونیدال یک کیسه کوچک پوستی حاوی مو در قسمت پایین کمر است. این بیماری در جنگ جهانی دوم به نام بیماری رانندگان جیپ معروف بود. این کیست به صورت یک منفذ پوستی کوچک نمایان شده و گاهی چیزی بیش از یک فرورفتگی حاوی چند موی پیچیده نیست. بیماری پیلونیدال به شکل یک آبسه حاد یا سینوس تخلیه شونده در ناحیه ساکرو کوسیکس بروز می‌کند. بیماری پیلونیدی یک نوع از عفونت های پوستی است که معمولا بین گونه های باسن و اغلب در انتهای بالا اتفاق می افتد.[۱] این کیست یا آبسه معمولاً در انتهایی‌ترین نقطه ستون فقرات ایجاد می‌شود. این کیست مستعد عفونت است. کیست‌های پیلونیدال در افراد سیاه‌پوست ناشایع است. هر دو جنس مبتلا می‌شوند ولی در مردان شایع‌تر است. عفونت کیست معمولاً در اوایل بزرگسالی (۴۰–۱۸ سال) آغاز می‌شود. بیشترین رده سنی بین ۱۶ تا ۲۶ می‌باشد. از نظر آماری از هر ۱۰۰ هزار نفر ۲۶ نفر به این بیماری مبتلا می‌شود. واژه پیلونیدال به معنی nest of hairs (آشیانه‌ای از موها) است. این ترشحات گاهگاهی است و از سوراخهای منفرد یا متعدد در خط وسط بیرون میریزد.گاهی این سوراخها بسته شده و ترشحات داخل کیست جمع میشود این کیست معمولا به صورت یک منفذ پوستی کوچک نمایان شده؛ گاهی چیزی بیش از یک فرورفتگی حاوی چند موی پیچیده نیست. [۲] سینوس، آبسه‌ای هست که دارای مجرایی به سطح پوست شده. اما همیشه آبسه پیلونیدال همراه سینوس نیست.  از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد