ahmadrja
1396/1/29
1. دوستى با نامحرم از نظر قرآن حرام است، چه با اطلاع و اجازه پدر باشد و چه بدون اجازه، چه با هدف ازدواج باشد و چه نباشد،[31] چه دوستى با نامحرم فاميل باشد چه غريبه، چه قصد بدى در كار باشد، چه نباشد، چه با انگيزه‏ هاى خيرخواهانه باشد همچون راهنمايى ديگران، آموزش علمى، رفع افسردگى يا نباشد، چه در محيط كارى با همكاران باشد و چه در محيطهاى آموزشى و دانشگاهى.
2. وساطت در دوستى‏ هاى نامشروع نيز حرام است.
3. وعده و قرار با چنين دوستانى حرام است و سفر به عنوان ديدار آنها سفر معصيت محسوب مى ‏شود و بايد در چنين سفرهايى نماز را كامل خواند. قرآن مى ‏فرمايد:
«لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا»[32]
پنهانى با آنها قرار نگذاريد.
ahmadrja
1396/1/24
على‏بن الحسن‏بن فضايل عن الحسين‏بن على‏بن يوسف عن زكريابن محمد ابى عبداللّه المؤمن عن على‏بن ابى نعيم عن ابى حمزه عن احدهما عليه السّلام

قال ان اللّه تعالى يقول:
يابن ادم تطوّلت عليك بثلاثة سترت عليك ما لو علم به اهلك ما واروك و اوسعت عليك فاستقرضت منك لك فلم تقدم خيراً و جعلت لك نظرة عند موتك فى ثلثك فلم تقدم خيراً

اى فرزند آدم سه مرحمت به تو نمودم
1 - پنهان نمودم از تو چيزهايى را كه اگر خانواده‏ات علم به آنها پيدا میكردند، هرگز ترا پنهان نمی ‏نمودند.
2 - به تو وسعت در رزق و روزى دادم. آنگاه از تو قرض خواستم براى خودت، اما تو چيزى پيش نفرستادى.
3 - هنگام مرگ به تو اجازه دادم در ثلث مالت تصرف كنى اما تو چيزى پيش نفرستادى. (1)